Panzerpappa – Pestrottedans

 [AltrOck, 2016]

Panzerpappa - Pestrottedans

Εισαγωγή: Γιάννης Ζαβραδινός
23 / 08 / 2016

Οι Panzerpappa εκπροσωπούν επάξια την ήδη πλούσια σκηνή της Νορβηγίας και μάλιστα σε ένα αρκετά ιδιόρρυθμο και άκρως απαιτητικό ιδίωμα όπως αυτό του RIO / avant-prog. Σχηματίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 στο Oslo με βασικά μέλη τους τον πολυοργανίστα Trond Gjellum και τον Steinar Børve (πλήκτρα / πνευστά) πλαισιωμένοι κατά καιρούς με αξιόλογους μουσικούς  σύμφωνα πάντα με την εκάστοτε κατεύθυνση.

Αν και οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται λιτά ως “progressive rock με φιλικό πρόσωπο”, η κατά τα άλλα πολυμερής φαντασία τους αναδεικνύεται μέσα από έξι συνολικά δισκογραφικές δουλειές. Εκτός από τις βασικές επιρροές όπως Ηenry Cow, Univers Zero, Samla Mammas Manna, μπολιασμένες με ιδιοσυγκρασιακές à la Zappa πινελιές, η μελωδικότητα του Canterbury συχνά κάνει την εμφάνισή της στη μουσική τους. Κάπου εδώ αξίζει να αναφερθεί και η συμμετοχή του πολυαγαπημένου Richard Sinclair στο αριστουργηματικό Koralrevens Klagesang που κυκλοφόρησε το 2006.

         


 

Άλμα γοητείας

Η φετινή δουλειά των Panzerpappa με τίτλο Pestrottedans που κυκλοφόρησε μέσω της AltrOck αποτελεί ίσως την πιο ομοιογενή και συγκροτημένη κυκλοφορία τους μέχρι τώρα τόσο ηχητικά όσο και ενορχηστρωτικά και μάλιστα σε τέτοιο σημείο που οι εννέα συνθέσεις του θα μπορούσαν κάλλιστα να παρουσιαστούν ως μια ενιαία σουίτα.

Οι αυτοσχεδιαστικές jazz εξάρσεις του παρελθόντος έχουν δώσει τη θέση τους πλέον σε μια πιο ισορροπημένη ιδιοσυγκρασία, όπου η ατμόσφαιρα ως βασική δύναμη συνοχής δένει και συμπτύσσει υποδειγματικά τις όποιες αλλαγές που περικλείονται ή συμπυκνώνονται μέσα από λογικές διάρκειες. Αυτό ίσως να οφείλεται και στην φειδωλότερη χρήση πνευστών σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές τους. Η νέα αυτή  προσέγγιση δε δείχνει να περιορίζει την αδιαμφισβήτητη φαντασία και το ταλέντο τους, παρά το ότι το στοιχείο της έκπληξης δείχνει αρκετά μετριασμένο. Η συνολική απόδοση φανερώνει την ακεραιότητα, το συλλογικό πνεύμα, την αφοσίωση σε τέτοιο βαθμό που καθιστά αχρείαστη την ανάγκη ξεχωριστής αναφοράς μεμονωμένων μουσικών. Απόλυτα συμπαγές μέσα στην ατμοσφαιρικότητα και το αριστοτεχνικό του στήσιμο καταφέρνει να εγκλωβίζει με μια γλυκιά χαρμολύπη που σπάνια συναντάμε σε ανάλογες μπάντες, ειδικά αυτής της εποχής. Από το εναρκτήριο Spadom μέχρι το Goda Gomorrah το επίπεδο της έμπνευσης και της ποιότητας παραμένει υψηλό, κάτι που ενδεχομένως να αναγκάσει τον ακροατή να ακούει το  Pestrottedans στην ολότητά του. Το Barkus i Vinterland ξεχωρίζει ελάχιστα, λόγω της ιδιαίτερης φινέτσας και κλάσης, όπως γίνεται αντιληπτό από τον  ρυθμό, το κυρίως θέμα και τον τρόπο ανάπτυξής του.

Εν κατακλείδι, οι Panzerpappa για άλλη μια φορά μας προσφέρουν γενναιόδωρα ένα αξιόλογο avant-prog έργο με χαρακτήρα, σοβαρότητα και δυναμική όπως επιτάσσουν οι μουσικές προδιαγραφές του εν λόγω ιδιώματος. Ένας σημαντικός κρίκος στην εξελικτική τους πορεία την οποία χαράζουν με ξεκάθαρο πλέον  όραμα επενδύοντας παράλληλα  στην γνώση και την εμπειρία του παρελθόντος. Αυτό που μένει να αποκαλυφθεί είναι το απόσταγμα και η γοητεία που παρόντος. Ενδείκνυται χωρίς αμφιβολία για όσους έχουν γευτεί και εκτιμήσει τις ώριμες στιγμές των  Miriodor και Present. Το Pestrottedans σίγουρα χρήζει πολλαπλών ακροάσεων, ανακαλύπτοντας όμως τις ιδιέταιρες πτυχές σε βάθος χρόνου το κέρδος και η τέρψη για τον ακροατή είναι το μόνο αποτέλεσμα.

8.5 / 10

Γιάννης Ζαβραδινός

 

2η γνώμη 

 

Ακούγοντας το Pestrottedans ξανά και ξανά εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως οι Νορβηγοί κατάφεραν πολύ περισσότερα απ’ όσα θα περίμενε ακόμα και ο πιο απαιτητικός ακροατής των Panzerpappa. Προχωρώντας τον ηχητικό εκσυγχρονισμό του Astromalist (2012) ένα βήμα παραπέρα, εδώ παρουσιάζουν μεγαλύτερη πυκνότητα ιδεών, υψηλότερα επίπεδα ενέργειας, πάμπολλες ευρηματικές φράσεις, με ποικιλία ύφους, πολύ δυνατή παραγωγή και ενορχήστρωση στα εντυπωσιακά επίπεδα που μας έχουν συνηθίσει εδώ και τόσα χρόνια. Το Pestrottedans είναι ένα ακόμα στολίδι σε μία αξιοζήλευτα συνεπή δισκογραφία και ένα avant-prog album προσεγγίσιμο από ευρύτερο ακροατήριο.

Κορυφαίες στιγμές (μεταξύ ίσων): Pestrottedans, Barkus I Vinterland, Fundal.

8 / 10

Δημήτρης Καλτσάς