Miriodor – Signal 9

[Cuneiform Records, 2017]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
20 / 07 / 2017

Η ναυαρχίδα του πειραματικού rock στον Καναδά είναι χωρίς καμία αμφιβολία οι Miriodor από το Montréal, οι οποίοι πρωτοεμφανίστηκαν δισκογραφικά το 1986 με το θαυμάσιο Rencontres. Έκτοτε, κάθε κυκλοφορία τους αποτέλεσε και ένα μεγάλο βήμα στην καταξίωση εντός του avant-prog θώκου και στην αναγνώριση από το RIO ακροατήριο και όχι μόνο. Μεταξύ των ιδιαίτερα αξιόλογων albums τους, προσωπικά ξεχωρίζω τα ηχητικά πάντα επίκαιρα Jongleries Élastiques (1996) και Avanti! (2009) στα οποία αποτυπώνεται ιδανικά το μουσικό κράμα των Miriodor. Τέσσερα χρόνια μετά το Cobra Fakir, φέτος κυκλοφόρησε ο ένατος δίσκος με τον δηλωτικό τίτλο Signal 9.


 

Με τη συνταγή της εγγυημένης ποικιλίας

Η επιστροφή των Miriodor ήταν επιβεβλημένη φέτος, όχι μόνο επειδή πέρασαν τέσσερα χρόνια από το Cobra Fakir και τα τελευταία 16 χρόνια το έχουν τηρήσει πιστά αυτό το χρονοδιάγραμμα, αλλά και γιατί δε θα μπορούσαν να απουσιάζουν από μία χρονιά στην οποία το avant-prog μας έχει καταπλήξει. Στο Signal 9 η μπάντα παίρνει και πάλι τη μορφή καουαρτέτου (που είχε για τελευταία φορά στο Avanti!) με την προσθήκη του Nicolas Lessard (μπάσο, κοντραμπάσο, πλήκτρα) στην κλασική τριάδα των Bernard Falaise (κιθάρα, πλήκτρα), Pascal Globensky (πλήκτρα, synths, πιάνο) και Rémi Leclerc (ντραμς, κρουστά). Όπως και τις προηγούμενες φορές, αυτή η μεταβολή δεν έφερε αλλαγή στον ήχο. Οι Miriodor ακούγονται πάντα το ίδιο πλουραλιστικοί και η προσθήκη τέταρτου μέλους απλά κάνει το σχήμα πιο ευέλικτο, τουλάχιστον εκτός στούντιο.

Η δομή του ένατου album των Καναδών ομοιάζει με αυτή του Cobra Fakir, με τη διαφορά ότι τα μεγάλα κομμάτια εδώ είναι μεγαλύτερα και τα μικρά μικρότερα, με εξαίρεση τα αρχικά 4μισάλεπτα Venin και Peinture Dans Le Coin που εισαγάγουν ιδανικά τον ακροατή συνδυάζοντας συνθετικό βάθος με πανέξυπνες φράσεις και το υψηλής αισθητικής χιούμορ των Miriodor που ακόμα ακούγεται φρέσκο και αξεπέραστο. Το αρχικό συμπέρασμα επιβεβαιώνεται και στα επόμενα κομμάτια, στα οποία τίποτα μα τίποτα δεν ακούγεται τυχαίο. Το Signal 9 είναι άλλο ένα τυπικό Miriodor album με πολλές αλλεπάλληλες μελωδίες, πολυεπίπεδες συνθέσεις, απότομες αλλαγές ύφους και με πιο ειδικά χαρακτηριστικά τον συχνά «ερπόμενο» ρυθμικό χαρακτήρα και τον διάχυτο πειραματισμό συν τα παιχνίδια του Falaise με τα πικάπ και του Leclerc με τα διάφορα ηλεκτρονικά. Αυτή η συνταγή με κύρια συστατικά Univers Zero και Muffins, RIO βάση και Canterbury πασπάλισμα αποδεικνύεται για άλλη μία φορά αλάνθαστη και ακουστικά πολυποίκιλη από το αγέραστο σχήμα.

Μετά από συνεχόμενες ακροάσεις σχηματίζεται η εντύπωση πως πρόκειται για άλλο ένα ουσιαστικό βήμα σε μία αξιοζήλευτη καριέρα. Το συγκεκριμένο album αξίζει μία σεβαστή θέση στη δισκογραφία των Miriodor, ξεπερνώντας το Cobra Fakir, αν και θα μπορούσε να ήταν ακόμα καλύτερο. Βασικό μείον είναι η ανύπαρκτη ροή των κομματιών, στοιχείο που οφείλεται κυρίως σε ορισμένα από τα μικρά πειραματικά κομμάτια που παρεμβάλονται προσφέροντας ευφυή μεν διαλείμματα που όμως επιτείνουν την αποσπασματικότητα, αν και αυτό είναι κάτι με το οποίο οι Miriodor παίζουν κατά καιρούς εδώ και πολλά χρόνια. Μέσα σε ένα σύνολο που σφίζει από instrumental ενέργεια και ασυμβίβαστα πειραματικό avant-prog πνεύμα ξεχωρίζει δίχως καμία αμφιβολία νομίζω το αριστουργηματικό Portrait-Robot, ένα από τα καλύτερα κομμάτια της μπάντας, ενώ ακολουθούν τα επίσης υπέροχα Venin και Passage Secret.

Το Signal 9 δεν πρωτοτυπεί ούτε προσθέτει κάτι καινούργιο στον χαρακτήρα των Miriodor. Απευθύνεται και αυτό (όπως και τα οκτώ προηγούμενα albums) σε ένα κλάσμα των οπαδών του πειραματικού prog, σε όσους ορέγονται rock in opposition υψηλού επιπέδου, σε όσους αγαπούν το εκλεπτυσμένο χιούμορ και απολαμβάνουν την ελευθερία που αποπνέει η ασυμβίβαστη δημιουργικότητα.

7.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς

 

2η γνώμη

 

Τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο Cobra Fakir, οι Miriodor επιστρέφουν με το Signal 9 και επιβεβαιώνουν τη μακρόχρονη, αθόρυβη, αλλά ουσιαστική πορεία τους με σταθερά βήματα προόδου. Εδώ μας παρουσιάζουν ένα avant-prog αριστούργημα από άλλον πλανήτη. Όσα χαρακτηριστικά αγαπήσαμε από το εν λόγω ιδίωμα βρίσκονται εδώ φιλτραρισμένα μέσα από την Γαλλο-Καναδική τους ιδιοσυγκρασία και την καλλιτεχνική πρόθεση να φρεσκάρουν τον ήχο και ύφος τους. Το καταφέρνουν στο απόλυτο να εναρμονιστούν με την εποχή, χωρίς εκπτώσεις και την ίδια στιγμή να ακούγονται ελκυστικοί -όσο μπορεί να γίνει αυτό- με ενισχυμένη πλέον σύνθεση. Ισορροπημένα θέματα με ευχάριστες εκπλήξεις κατά την ανάπτυξή τους, χιούμορ, μουσική ευστροφία, εσωτερικότητα είναι μεταξύ άλλων οι ποιότητες που μπορεί κανείς να διαπιστώσει  από την πρώτη κιόλας ακρόαση. Κομμάτια που ίσως ξεχωρίσουν από ένα ούτως ή άλλως εκπληκτικό σύνολο είναι τα Portrait-Robot, Chapelle Lunaire και Passage Secret. Όσοι έχουν λατρέψει  τις δουλειές των Univers Zero, Art Zoyd και Fred Frith θα καλωσορίσουν με ανοιχτές αγκάλες την φετινή πρόταση των Μiriodor.

9 / 10

Γιάννης Ζαβραδινός

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept