Malady – Toinen Toista

[Svart Records, 2018]

 

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
25 / 11 / 2018

Τα συναισθήματα που προκάλεσε το προ διετίας φερώνυμο ντεμπούτο των Φινλανδών Malady, είναι ακόμη νωπά. Πρόκειται περί ενός πενταμελούς σχήματος, οι οποίοι στα μέσα Φεβρουαρίου μάς επανασυστήθηκαν με το δεύτερό τους πόνημα Toinen Toista, ξανά δια της πασίγνωστης πλέον Svart Records. Από τη σύστασή τους οι Malady είχαν επικεντρωθεί στον εξής έναν στόχο: να κυκλοφορήσουν δίσκο πριν συμπληρώσουν το πεντηκοστό έτος της ηλικίας τους. Αυτό αν και προδιαθέτει μία χαλαρή και ράθυμη στάση, συνεπάγει την υπομονή και την προσήλωσή τους στην παραγωγή αισθητικά άρτιων δημιουργιών στον αντίποδα δηλαδή κάθε κενοδόξου γρήγορης επιτυχίας. Το πολύ νεαρό της ηλικίας τους σε συνάρτηση με την ανεπιτήδευτη ζέση με την οποία προσέγγισαν το prog rock τους, συνιστούσε ένα επίτευγμα ολκής.


 

Ονειρώδη, νοσταλγικά ηχοτοπία

Aυτολεξεί ο τίτλος του δίσκου μεταφράζεται ως The Second One, επομένως αναγγέλλει αυτό που είναι το Toinen Toista. Προσθαφαιρέσεις στη σύνθεση σε σχέση με το ντεμπούτο τους δεν παρατηρούνται, με την πεντάδα να απαρτίζεται και πάλι από τους Babak Issabeigloo (φωνή, κιθάρα), Tony Björkman (κιθάρα), Jonni Tanskanen (μπάσο), Ville Rohiola (mellotron, hammond organ, grand piano) και Juuso Jylhänlehto (τύμπανα). Από ‘κει και πέρα υπάρχει μία πλειάδα καλεσμένων μουσικών, οι οποίοι επιχρωματίζουν τη μουσική κατεύθυνση επιμελούμενοι όργανα όπως το κοντραμπάσο, το φλάουτο, το βιολί και το mini-moog.

Το νέο τους δημιούργημα δεν παρεκκλίνει της πορείας που χάραξε το πρώτο τους album, αποτελώντας τη φυσική του συνέχεια. Το ύφος και η διάθεση είναι παρόμοια, με την παραγωγή ελαφρώς πιο γυαλισμένη αλλά πάντα έχοντας ως παράμετρο τον αναλογικό ήχο. Η μουσική του σχήματος αποπνέει μία μειλίχια και εσωστρεφή αύρα, είναι όμως λιγότερο ομιχλώδης συγκριτικά με το πρώτο τους album. Οι πέντε συνθέσεις, τέσσερις συν ένα ιντερλούδιο, συνιστούν μία καταρχήν περιήγηση στα early ’70s.  Το συνταίριασμα δύο διαφορετικών σχολών προοδευτικού rock, του Φινλανδικού και του Βρετανικού, θα μπορούσε να περιγράψει σχηματικά το αισθητικό πρόταγμα της μπάντας. Συγκεκριμένα, θρύλοι του finnish prog όπως οι Wigwam και οι Tasavallan Presidentti αποτελούν τον πυλώνα των επιρροών τους, σε συνδυασμό με ένα εμβολιασμένο King Crimson επί Greg Lake vibe αλλά και μία εν γένει 1970s British prog κλίση που αγγίζει και τους Camel. Το υβριδικό αυτό vintage απόσταγμα ενισχύεται περνώντας και από τους Kalevala, Haikala και Tabula Rasa. Επιπροσθέτως, σε σημεία του album ξεπροβάλλουν funky αναφορές, όπως στο τρίτο κομμάτι του album Tiedon Kehtolaulu καθώς και επιδράσεις από κλασική μουσική όπως συμβαίνει στο σύντομο Laulu Sisaruksille. Τα παρεμφερή με το ντεμπούτο θελξικάρδια κιθαριστικά riffs, τα απαστράπτοντα σόλο, οι επιδέξιες μπασογραμμές, καθώς και τα εμβληματικά keyboards επιτελούν ιδανικά το σκοπό τους αποτελώντας τα ειδοποιά χαρακτηριστικά της μπάντας. Πέρα από τις προαναφερόμενες συνθέσεις οι Φινλανδοί φιλοτεχνούν τρεις ακόμη, με το ακροτελεύτιο μακροεπές Nurja Puoli, η λυρικότητα του οποίου ακροβατεί μεταξύ νοσταλγίας και prog εποποιίας, να μάς ανταμείβει πλουσιοπάροχα, όντας στην κορυφή των prog κομματιών για το 2018. Το φερώνυμο εναρκτήριο άσμα μαζί με το σαγηνευτικό Etsijän Elinehto που ξεχωρίζει για το ευφάνταστο κιθαριστικό σόλο κι όχι μόνο, απαθανατίζουν την ξέχειλη ποιότητα του δίσκου. Συνεπώς, το ηχητικό φάσμα του συγκροτήματος διακρίνεται κυρίως για το λυρισμό και τη μελωδία, ενώ οι φυγόκεντρες επιρροές κάποιων μελών προσδίδουν στην μπάντα την απαιτούμενη ποικιλία. Όπως γίνεται αντιληπτό, συνθετικά και εκτελεστικά τα πηγαίνουν και πάλι περίφημα.

Για να συνοψίσουμε, το Toinen Toista είναι ένα αξιοθαύμαστο έργο που αξίζει υπομονής και ενδελεχούς ακρόασης. Οι Malady δίχως ίχνος επιτηδευμένης καινοφάνειας μελωδούν και ποιούν οιστρήλατο prog rock παλαιάς κοπής. Πλέον δικαίως θέτουν ψηλά τον πήχη. Η βορειοευρωπαϊκή vintage prog σκηνή κοχλάζει.

8.5 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης