Heir Apparent – The View From Below

[No Remorse Records, 2018]

Εισαγωγή: Χρήστος Μήνος
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
27 / 12 / 2018

Είναι λίγο περίεργο να κυκλοφορεί νέος δίσκος από τους Heir Apparent μετά από δεκαετίες αποχής. Τα χρόνια που μεσολάβησαν από το 1989 ως και σήμερα το 2018 είναι πάρα πολλά: αρκεί κάποιος να συγκρίνει το σημερινό κόσμο με την εποχή που κυκλοφόρησε το One Small Voice. Ο δεύτερος δίσκος των Heir Apparent όταν κυκλοφόρησε, στο λυκόφως του ψυχρού πολέμου, ήταν ένα αριστούργημα εναρμονισμένο με το πνεύμα της εποχής του (στην ακμή του προοδευτικού power), που δεν έλαβε παρά ελάχιστη αναγνώριση για την αξία του. Σήμερα στο τρίτο δίσκο της μπάντας, η φωνάρα του Steve Βenito (εξαφανισμένη μυστηριωδώς από το προσκήνιο) έχει αντικατασταθεί από εκείνη του Will Shaw και η κυκλοφορία του συνιστά μια ευχάριστη παραφωνία στα χρόνια της παρακμής του χώρου.


 

Μια υπομονετικά επιμελημένη επιστροφή 

Το The View From Below είναι υλικό που ακούγεται διαφορετικό από τη σημερινές τάσεις, κατά στιγμές ακούγεται σαν να έχει δραπετεύσει μέσα από μια ρωγμή του χρόνου, καταφέρνει να δώσει στο παρόν μια φευγαλέα εικόνα από τα χαμένα μεγαλεία του US power. Θα μπορούσε να είναι η λογική συνέχεια του One Small Voice χωρίς να έχουν μεσολαβήσει τόσα χρόνια; Εκλεπτυσμένο US power βουτηγμένο στην ευαισθησία του προοδευτικού metal όταν αυτό άρχιζε να διαμορφώνεται ως το μέλλον της σκληρής μουσικής. Το The View From Below κυκλοφορεί στα χρόνια που πλέον η ελπίδα για το καινούργιο φαίνεται πιο γερασμένη από ποτέ.

To The View From Below έχει χτιστεί πάνω στις τωρινές συνθήκες που επικρατούν στους Heir Apparent. Γύρω από μια διαφορετική φωνή -που δεν μπορεί να πιάσει την αδιανόητη έκταση του προκατόχου της αλλά είναι πιο σκληρή παραμένοντας εξίσου ποιοτική- ο ήχος τους παραμένει μελωδικός αλλά και πιο συγκρατημένος σε σχέση με το παρελθόν. Το τελευταίο αναδύεται από τραγούδια όπως το ορμητικό  Savior, το Road to Palestine, το Insomnia. Aπό την άλλη πλευρά υπάρχουν κομμάτια όπως Ηere we Arent και το Further to Father που θέλουν να ακουστούν συναισθηματικά και σε μεγάλο βαθμό το καταφέρνουν. Γενικά στο δίσκο οι παραδόσεις του US power ενώνονται με τον πρώιμο ήχο του προοδευτικού metal σε ένα συνδυασμό που όπως και να το κάνουνε φέρνει συγκίνηση…

Δικαιολογείται κάποιος να προσάψει στο δίσκο τη κατηγορία του ξεπερασμένου; H απάντηση είναι πως η αντίληψη για τη  μουσική δεν πρέπει να υπακούει σε μόδες,  όποιος αποκλίνει από την τρέχουσα τάση  δεν μπορεί να θεωρείται παρωχημένος για την επιλογή να εκφραστεί με τον προσωπικό του τρόπο. Η επανασύσταση της μπάντας -όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ- υπακούει στην ανάγκη να δοθεί συνέχεια σε ένα ήχο που και οι ίδιοι συνέβαλαν στη δημιουργία του. Το The View From Below δεν είναι μια νοσταλγική επιστροφή, είναι η πραγματοποίηση του επόμενου μετά του One Small Voice βήματος που για χρόνια μετεωριζόταν στο χρόνο. Εν έτει 2018 αυτή η συνέχεια, παρά τις δυσκολίες στην πορεία, υλοποιείται.

Η αλήθεια είναι πως το The View From Below δεν είναι τόσο σπουδαίο όσο οι δύο προηγούμενοι δίσκοι, ούτε το ίδιο σημαντικός για την ιστορία της σκληρής μουσικής. Είναι όμως ένα υπέροχος δίσκος που φέρει το τιμημένο όνομα των Heir Apparent. Παρά τις κάποιες μέτριες στιγμές του και την εν γένει εικόνα του που υστερεί απέναντι στα τραγούδια του παρελθόντος, είναι μουσική φτιαγμένη με υπομονή και αγάπη (αν μπορούν αυτά τα δύο να νοηθούν ξεχωριστά).

7.5 / 10

Χρήστος Μήνος