Gaute Storsve Trio – Attention: This is Not A Toy | For Adult Collectors Only

[Self-released, 2018]

Εισαγωγή: Βαγγέλης Χριστοδούλου
Μετάφραση: Β. Χριστοδούλου, Δ. Καλτσάς
26 / 02 / 2018

Οι περισσότεροι από μας πρωτοήρθαμε σε επαφή με τον ζεστό κιθαριστικό ήχο του Gaute Storsve και το απίστευτο, εκφραστικό παίξιμό του στο ομώνυμο των Weserbergland (πιστεύω). Η τζαζ διάθεσή του έγινε αμέσως έκδηλη και μας άφησε να θέλουμε περισσότερο, διερωτώμενοι πώς θα ακουγόταν κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Το φετινό Attention: This Is Not a Toy | For Adult Collectors Only -που αναμένουμε τον Μάρτιο- είναι εδώ για να μας λύσει την απορία και να μας βοηθήσει να θαυμάσουμε τον Gaute σε όλο του το μεγαλείο και σε δικές του συνθέσεις, μέσα από τον πυρήνα ενός τζαζ τρίο στο οποίο συχνά προστίθεται ένα πλήρες σύνολο χάλκινων πνευστών. Ο Petter Barg στο μπάσο και ο Henning Carlsen στα τύμπανα ολοκληρώνουν το τρίο με τους καλεσμένους να είναι οι: Jørgen Mathisen (από τους Krokofant και Rune your Day και σποραδικά τους Gard Nilssen’s Unity) στα σαξόφωνα, ο Ketil Einarsen (των Weserbergland φυσικά, των Wobbler και ενός πλήθους άλλων) στο φλάουτο, καθώς και τους άγνωστους σε εμένα Per Ottar Gjerstad στην τρομπέτα και Frank Bastrup Olsen στο τρομπόνι.


 

Δεν παίζουμε εδώ

Το άλμπουμ ξεκινά με το ομώνυμο κομμάτι με εμπρηστικές διαθέσεις και είναι βασικά γκρουβαριστό  fusion με δομή ΑΑΒΑ, ενδιαφέρουσα αρμονία και μελωδία και τα πνευστά να ελέγχουν τα σόλι κιθάρας και σαξοφώνου. Ο Gaute και ο Jørgen είναι σε τρομερή φόρμα και δεν μπορείς παρά να παρατηρήσεις το σφυγμό της συζήτησης μεταξύ τυμπάνων και μπάσου που σταδιακά χτίζει το όλο οικοδόμημα. Το επόμενο ονομάζεται Unpredictable Smile και είναι μία όμορφη son montuno μπαλάντα καθώς και το πρώτο δείγμα της επιρροής που ασκεί η κουβανέζικη μουσική στον Gaute, ο οποίος έχοντας ζήσει και εργαστεί στην Κούβα, επηρεάστηκε από την ξεχωριστή μουσική της γλώσσα. Το Manatee Morning είναι ακόμη ένα δείγμα αυτής της επιρροής και το τρίο μετατρέπεται σε τζαζ ορχήστρα (conjunto) που παίζει afrocuban 6/8 πάνω σε 4/4. Μου αρέσουν τα πνευστά εδώ και ιδιαίτερα οι πονηριές που κάνει ο Ketil με το φλάουτο, ενώ δεν θέλω να παραλείψω το φανταστικό groove, αν και αυτό ισχύει καθόλη τη διάρκεια του άλμπουμ. Το Homo floreciensis είναι ένα δροσερό 14μετρο με το clave στο 3-2, ένα ονειρικό κομμάτι που περιλαμβάνει μερικές από τις πιο κουλ κιθαριστικές φράσεις που έχω ακούσει. Ο Gaute είναι κουλ και στο Las Americas, ένα 16μέτρο μινόρε blues son με τα πνευστά να ακολουθούν την αισθητική ενός conjunto επηρρεασμένου από τον Arsenio Rodriguez, με ένα σόλο μπάσου αλλά και την κατ’εμέ συγκλονιστικότερη στιγμή του άλμπουμ:  τον  Jørgen Mathisen να σεληνιάζεται (αν και ίσως είναι προσεκτικότερος απ’ ό,τι θα ήθελα). Το Neverending Niqab Nights ξεκινά με σόλο τύμπανα όπου σταδιακά εξελίσσεται σε ένα 8μετρο modal tumbao γεμάτο ενέργεια και τον Gaute να σκορπάει σόλι απλόχερα ενώ ακούμε – για πρώτη φορά πιστεύω – και δεύτερη κιθάρα. Το τελευταίο κομμάτι λέγεται His Voice και κλείνει το άλμπουμ με 32μετρη ΑΑΒΑ μπαλάντα η οποία είναι έτσι σχεδιασμένη ώστε να εντείνει τις συζητήσεις μεταξύ των μελών του τρίο και να υπογραμμίσει τις ευαισθησίες τους. Όσο με αφορά, το κομμάτι αυτό θα μπορούσε να παίζει επ’ άπειρον.

Το ντεμπούτο του Gaute Storsve Trio είναι όλα όσα περίμενα έχοντας διαβάσει το δελτίο τύπου και γνωρίζοντας κάτι για μερικούς από τους συντελεστές. Το γενικότερο μήνυμα του άλμπουμ καθορίζεται από τη σύζευξη δύο πραγμάτων: του κουβανέζικου ενθουσιασμού και της σκανδιναβικής απλότητας. Συνδυασμένα αυτά τα δύο δίνουν ένα ζωντανό κομμάτι τέχνης το οποίο ελπίζω πως θα είναι το πρώτο από πολλά για αυτό το δημιουργικό σύνολο. Μία πιο «επικίνδυνη» διάσταση (όσον αφορά στον πειραματισμό ίσως) θα ήταν σίγουρα ευπρόσδεκτη αλλά αυτό είναι προσωπική μου εμμονή. Hasta luego!

8 / 10

Βαγγέλης Χριστοδούλου

 

2η γνώμη

 

Λίγους μήνες μετά το ντεμπούτο των Weserbergland, το solo ντεμπούτο του Gaute Storsve είναι αυτό που θα ζητούσε οποιοσδήποτε άκουσε το συγκλονιστικό παίξιμο του σπουδαίου κιθαρίστα εκεί. Οι υψηλές προσδοκίες επιβεβαιώνονται πανηγυρικά στο Attention: This Is Not a Toy | For Adult Collectors Only. Το επίτευγμα του Storsve ως οραματιστή και των συνεργατών του φυσικά είναι καταρχήν και κυρίως αισθητικό. Η ήπια proggy jazz του Storsve είναι απόλυτα επιτυχής και έχει ως βασικό πλεονέκτημα το υψηλό συνθετικό επίπεδο, τις «ακριβές» και ακριβείς φράσεις και αυτό που απογειώνει το αποτέλεσμα είναι ένα cool στοιχείο που αιωρείται παντού. Ο Ketil Vestrum Einarsen παίζει κι εδώ καταπληκτικά, ο Jørgen Mathisen μαγεύει για άλλη μία φορά στο Las Americas, ενώ ο Storsve αποδεικνύει γιατί δικαιούται να αποκαλείται από κάποιους (ελπίζω αρκετούς) ως ένας από τους πιο ενδιαφέροντες κιθαρίστες σήμερα. Το χαρισματικό touch, το ουσιώδες και απόλυτα αισθαντικό παίξιμο, η αφηγηματικότητα, ο εκφραστικός πλούτος και η καλλιτεχνική σαφήνεια και ευστοχία του σπανίζουν, ειδικά σήμερα. Πανέμορφος δίσκος.

8 / 10

Δημήτρης Καλτσάς