Ex Eye – Ex Eye

[Relapse Records, 2017]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
17 / 08 / 2017

Το ντεμπούτο των Ex Eye είναι μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις που μας προσφέρει τελευταία μία μεγάλη δισκογραφική εταιρεία όπως η Relapse. Η μουσική των Ex Eye είναι instrumental, οδηγούμενη από το σαξόφωνο του Colin Stetson και το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους είναι ο πειραματισμός σε (post) metal πλαίσιο. Η μουσική πρόταση των Αμερικανών είναι όντως πρωτότυπη σε κάποιο βαθμό και αξίζει την προσοχή των φίλων του προοδευτικού ήχου. Την συγκεκριμένη μπάντα θα μπορέσουμε να απολαύσουμε ζωντανά στην Αθήνα, στο Gagarin 205 στις 3 Νοεμβρίου.


 

Ευφυής ροή και υψηλή αισθητική

Η χρήση του σαξοφώνου στην “ακραία” μουσική, μπορεί να μην προκαλεί πλέον εντύπωση, όμως η σωστή τοποθέτηση του συμπαθούς πνευστού στο rock / metal πλαίσιο, μπορεί να προσφέρει διαφορετικές εντάσεις, από αυτές που συνήθως καλύπτει το τρίγωνο μπάσο-κιθάρα-ντραμς. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το ντεμπούτο των Ex Eye, του σχήματος που ηγείται ο Colin Stetson, γνωστός σαξοφωνίστας στην indie σκηνή με πολλά guests σε δίσκους των Arcade Fire, Tom Waits, Bon Iver κ.ά. Με την κατεύθυνση της μουσικής να είναι παράλληλη με το instrumental post-metal, λόγω δομικής διάθεσης κυρίως (δηλαδή αυτά τα τεράστια crescendo μετά από ήρεμες διακυμάνσεις) δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την προσπάθεια των μουσικών να βάλουν δύσκολα στον ακροατή.

Το εναρκτήριο Xenolith; The Anvil, στα μόλις τέσσερα λεπτά του μας δίνει μια σύνοψη της μουσικής τους, όμως περισσότερο αποπροσανατολίζει τον ακροατή, παρά τον υποψιάζει. Κατά τα άλλα, το υπόλοιπο album εφαρμόζει την συνταγή των μεγάλων σε διάρκεια συνθέσεων, χωρίς αυτό βέβαια να λειτουργεί 100% επιτυχημένα. Θέτοντας την αδιαμφισβήτητες ικανότητες του Stetson σε πρώτο και του Greg Fox (drums, μέλος των Liturgy) σε δεύτερο πλάνο, πότε ξεσπούν στα όργανα τους και πότε εκτελούν ρομποτικά τους υπερτεχνικούς τους αυτοσχεδιασμούς, διατηρώντας όμως αξιοθαύμαστη αρμονία ελέγχοντας το σώμα του ήχου τους πιο επιδέξια και από prima ballerina. Εξαιρετικό παράδειγμα της παραπάνω περιγραφής, το Form Constant; The Grid, το οποίο κέρδισε το ενδιαφέρον μου με τις απότομες αλλαγές ρυθμών, αποφεύγοντας την τυπική δομή post-metal και κυρίως γιατί μου θύμισε τις πιο πειραματικές και ακραίες δουλειές του σπουδαίου John Zorn. Ένα από τα αξιοπερίεργα που συναντάμε στο άλμπουμ, είναι η ύπαρξη μια bonus σύνθεσης, με τίτλο Ten Crowns; The Corruptor, η οποία και κλέβει τις εντυπώσεις με τις ντελικάτες, jazzy προσμίξεις και τον συνεχόμενα επιβραδυνόμενο ρυθμό του, που παραπέμπει στις καλύτερες funeral doom στιγμές που έχω ακούσει τα τελευταία πολλά χρόνια.

Εάν πρέπει κάτι να διορθώσουν οι Ex Eye στην μουσική τους πρόταση, θα μπορούσε σίγουρα να είναι η χρήση της κιθάρας, η οποία δεν διαξιφίζεται σχεδόν ποτέ με τα υπόλοιπα όργανα και απλά γεμίζει με χρώμα τα post ηχοτοπία (sic). Μια αντίστοιχα εμπνευσμένη συνεισφορά θα ήταν επιθυμητή έτσι, ώστε να μην κουράζει το υλικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η μουσική που θα βρείτε στο ντεμπούτο των Ex Eye δεν μπορεί να σταθεί από μόνη της στο υψηλότερο επίπεδο της αισθητικής αυτών που καταναλώνουν τα πιο δύσκολα και στρυφνά ακούσματα του metal.

7.5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

2η γνώμη

 

Το πάντρεμα της jazz με το metal δεν είναι κάτι καινούργιο μιας κι ο Zorn μας έχει προσφέρει συγκινήσεις εκεί, αλλά επίσης δεν είναι κι εύκολο, γιατί το αποτέλεσμα μπορεί να αποβεί μοιραίο. Αυτό ευτυχώς δεν συμβαίνει στην περίπτωση της νεοσύστατης μπάντας Ex Eye, που εκτός από εξαιρετικές μουσικές ιδέες και καταρτισμένους μουσικούς έχει και την στήριξη της Relapse για την παραγωγή του ομώνυμου άλμπουμ της.

Ο διάσημος πειραματικός σαξοφωνίστας Colin Stetson ενδυναμώνει το σύνολο αφού χρωματίζει ακόμη και τα πιο μελωδικά σημεία αλλά παράλληλα συνδυάζεται άψογα με τους υπόλοιπους προσφέροντας επιθετική αλλά και ευέλικτη instrumental μουσική. Τα noise σημεία και το ακραίο drumming ανεβάζουν την ένταση με τον Fox να εκρήγνυται σε ένα απρόβλεπτο μη επαναλαμβανόμενο αποτέλεσμα. Τα φωνητικά είναι απόντα, αλλά αυτό αντισταθμίζεται επιτυχώς με τους προοδευτικούς jazz τόνους, τα σκοτεινά beats αλλά και την πειραματική black metal αφηγηματικότητα που συναντώνται μέσα στα μακροσκελή τραγούδια. Είναι ξεκάθαρο ότι οι Ex Eye κυκλοφόρησαν έναν τεχνικά καταρτισμένο avant-garde δίσκο προκαλώντας ένα αίσθημα απελευθέρωσης στην μυστικότητα του ακροατή.

8 / 10

Ντίνα Δέδε