Elephant9 – Greatest Show On Earth

[Rune Grammofon, 2018]

Εισαγωγή: Πάρης Γραβουνιώτης
22 / 12 / 2018

Μετά από δύο φοβερούς  δίσκους όπου συμμετείχε ο εξαιρετικός Σουηδός κιθαρίστας Reine Fiske, οι Νορβηγοί jazz prog rockers επιστρέφουν σε power trio εποχές από το 2010 και το πολύ καλό Walk The Nile. Με το φετινό Greatest Show οn Earth στηρίζουν και πάλι τον ήχο τους στο keyboard driven prog rock τους, με την απουσία της ηλεκτρικής κιθάρας να αλλάζει ελαφρώς το ύφος στο οποίο τους είχαμε συνηθίσει στις δύο τελευταίες τους δουλειές.


 

Καλό ναι, εξαιρετικό όχι

Η δεύτερη σημαντική διαφορά εν συγκρίσει με το προηγηθέν Silver Mountain (οι κριτικές μας εδώ) είναι οι διάρκειες των κομματιών, καθώς τη θέση των μακροσκελών επικών συνθέσεων που έφταναν μέχρι και τα 20 λεπτά έχουν πάρει αντίστοιχα πιο μαζεμένες και μικρές συνθέσεις, με τη συνολική διάρκεια του δίσκου να είναι κάτω των 40 λεπτών. Οι δύο βασικοί μουσικοί άξονες των Elephant9 παραμένουν οι εμπνεύσεις του ταλαντούχου πληκτρά και ηγέτη τους Ståle Storløkken από τη μία και από την άλλη το αλάνθαστο και ακριβές rhythm section των Nicolai Hængsle Eilertsen και Torstein Lofthus.

Θα έλεγε κανείς πως εδώ οι Νορβηγοί παρουσιάζουν δύο διαφορετικά πρόσωπα. Το ένα βασίζεται σε ένα πιο trippy jazzy και υπνωτικό psych / prog στυλ, όπως φαίνεται καθαρά στο εναρκτήριο Way Of Return και το Mystery Blend, αλλά και στο μελωδικότατο Farmers Secret. Το άλλο, που φέρνει στο νου αρκετά το υλικό του Silver Mountain, στηρίζεται κυρίως στο ανήσυχο jam πνεύμα που τους έχουμε συνηθίσει, με το ενεργοβόρο παίξιμο και την πειραματική διάθεση να είναι διάχυτη. Χαρακτηριστικότατα κομμάτια τα Actionpack1, Dancing with Mr. E και Freaks.

Σίγουρα το εκτελεστικό επίπεδο των Elephant9 και η τεχνική τους κατάρτιση δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Ωστόσο, μετά τις πρώτες ακροάσεις διαπιστώνεται μια μικρή συνθετική κόπωση, καθώς ούτε τα χαρακτηριστικά τους τζαμαρίσματα καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν, ούτε μένει έντονα χαραγμένη στον ακροατή μια ιδέα ή μια μελωδία. Με μία πρώτη σκέψη θα έλεγε κανείς πως η μη συμμετοχή του Reine Fiske τους επηρέασε και τους δυσκόλεψε να ξαναβρούν τα μουσικά τους πατήματα. Το Greatest Show on Earth δεν είναι ούτε κακός ούτε μέτριος δίσκος, κάθε άλλο. Απλώς τα δυσθεώρητα ύψη που έπιασαν με το Silver Mountain δεν μπόρεσαν να τα πλησιάσουν, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορούν να τα καταφέρουν ξανά. Εξάλλου η δεδομένη ποιότητα των Elephant9 αποτελεί εγγύηση για περισσότερους του ενός εξαιρετικούς δίσκους στο μέλλον.

7 / 10

Πάρης Γραβουνιώτης