Elder – Reflections of a Floating World

[Stickman Records, 2017]

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης
29 / 06 / 2017

Το progressive rock και η όποια επιδιωκόμενη ριζοσπαστική προσέγγιση δύναται να αναμορφώσει τον ήχο μίας μπάντας. Την εν λόγω διαπίστωση φαίνεται να την υιοθετούν και οι Βοστωνέζοι Elder, ήδη από το προ διετίας πολύ καλό Lore. Στα δύο πρώτα τους έργα οι τάσεις αυτές δεν προαπαιτούνταν· εν τούτοις, αυτοί που τους παρακολουθούσαν στενά, λόγω των μακροσκελών και αρκετά -για doom / stoner metal μπάντα- φιλόδοξων συνθέσεων, διέβλεψαν ότι μελλοντικά ενδέχεται να παρεισφρήσουν περισσότερες ετερόκλητες επιρροές διαμετρικά αντίθετες από την παιδαριώδη αφέλεια των πάμπολλων Kyuss επιγόνων. Το φερώνυμο παρθενικό τους album καθώς και το επόμενο Dead Roots Stirring, συνιστούσαν ένα μείγμα από λασπώδες doom / stoner metal / heavy rock, ενώ το προτελευταίο Lore φανέρωνε έναν φίλα διακείμενο prog προσεταιρισμό εξευγενίζοντας το psych doom / heavy rock τους αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα την sludge / stoner πλευρά τους.


 

21st Century Heavy Prog

Η παλλιροιακή δίνη που απεικονίζει το εξώφυλλο και οι αντίθετες κυματικές ροπές αποτυπώνουν την τάση που επικρατεί εντός του δίσκου: αφενός μεν η προτυπική doom / heavy rock riff-ολογία, αφετέρου η έντεχνη progressive πλευρά. Οι Elder διαχέουν τις prog πτυχές τους μέσα από έξι περιπετειώδεις συνθέσεις με εκτεταμένες εναλλαγές θεμάτων.

Το εναρκτήριο Sanctuary παρουσιάζει ξεκάθαρα το ηχητικό τους concept: την ανάμειξη ενός εν μέρει 90s ήχου με σαφείς prog αναπτύξεις. Τούτη τη φορά ο prog χαρακτήρας φαίνεται να προσδίδει την χαρακτηριστική ιδιαιτερότητα η οποία δεν ήταν ξεκάθαρα προσδιορισμένη στο Lore. Το ύφος τους συνενώνει τη δεκαετία του ’90 με τα 00s. Οι Elder φαίνεται να έχουν αφομοιώσει το prog sludge των Baroness και Mastodon πολύ καλά (τα The Falling Veil και Thousand Hands φανερώνουν τέτοιες επιδράσεις, γενικότερα όμως ψήγματα συναντώνται καθόλη τη διάρκεια). Ένας σχολαστικός ακροατής θα διακρίνει και κάποια doom riffs της Wino Weinrich σχολής (όπως σε κάποιες στιγμές του Sanctuary όπου ανακαλούνται οι The Hidden Hand, ή το ξερό The Obsessed -αλλά και Sleep- riff του Blind).

Οι συνθέσεις φανερώνουν συνάφεια, έχουν δηλαδή αρχή, μέση και τέλος, σαφέστατα πιο ολοκληρωμένες σε αντίθεση με τα προηγηθέντα album τους. Οι Αμερικάνοι γνωρίζουν πώς να εξελίξουν το ύφος τους, κάτι που δεν πέτυχαν με απόλυτη επιτυχία στο Lore. Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ο τρόπος με τον οποίο ξετυλίγονται οι πέντε από τις έξι συνθέσεις, ένας καθόλα άρτιος τρόπος, που μόνο μία μπάντα ενός ισχυρού prog βεληνεκούς θα μπορούσε να το πράξει. Το ύφος του νωθρού ορχηστρικού Sonntag ξεφεύγει ηχητικά από τον υπόλοιπο δίσκο. Το συγκεκριμένο ορχηστρικό κομμάτι παραπέμπει στον ambient μινιμαλισμό κάποιων 70s ευρωπαϊκών σχημάτων (krautrock κοπής)· η πειραματική του διάθεση προσφέρει επιπλέον ποικιλία στο δίσκο. Τα τραγούδια που προσωπικά ξεχώρισα είναι τα εκπληκτικά Staving off Truth, Blind και Sanctuary. Τα solos του Di Salvo, κιθαρίστα, τραγουδιστή και βασικού συνθέτη, είναι σε σημεία ανατριχιαστικά ενώ ηχούν πολύ πιο στοχευμένα σε αντίθεση με το Lore. Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα The Falling Veil, Thousand Hands και Sonntag, ειδικότερα το μεσαίο ακουστικό σημείο του Thousand Hands, λίγο πριν ο ρυθμός επιταχυνθεί, είναι πανέμορφο.

Οι Elder εστίασαν περισσότερο στη δομή των συνθέσεων και παρουσίασαν κάτι πιο ολοκληρωμένο, σε σχέση με το προηγούμενο έργο τους. Η αρχική κούραση, που μπορεί στις πρώτες ακροάσεις να είναι μερικώς έκδηλη λόγω των σχοινοτενών συνθέσεων, καταρρίπτεται με τις πρώτες επαναλήψεις. Φρονώ ότι οι Βοστωνέζοι φιλοτέχνησαν το πιο ενδιαφέρον έργο τους, κοσμώντας μία ολόκληρη σκηνή. Αμφιβάλλω αν αυτός ο χώρος έχει να επιδείξει κάτι ποιοτικότερο φέτος!

8 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης

 

2η γνώμη

 

Κάνοντας ένα αλματώδες βήμα μετά το άλλο οι Elder μετά το καταπληκτικό Lore που πριν δύο χρόνια προξένησε τον θαυμασμό, το εντυπωσιακό φετινό τους πόνημα αποδεικνύεται ικανό να ξεπεράσει το προκάτοχο του. Το Reflections of a Floating World φαντάζει ως η αρτιότερη στιγμή τους με τους επικούς του ήχους να μεταφέρουν τον ακροατή στην τροχιά ενός συναρπαστικού ταξιδιού. Οι αναφορές προς τα 70s είναι η μόνιμη πηγή έμπνευσης της μπάντας που πλέον εμπλουτίζεται από την αύρα των late 60s (οι υπνωτικοί ήχοι του Staving off Truth), το post-rock και αναμφίβολα από τους Mastodon (το Sanctuary θυμίζει εποχές Crack the Skye). Οι ανεπιτήδευτα μεγάλες συνθέσεις του δίσκου είναι το πεδίο όπου κολοσσιαία riffs στήνουν αδιανόητους δρόμους προς μακρινούς γαλαξίες κάνοντας έφοδο προς ανεξερεύνητους κόσμους. Οι Elder με το Reflections of a Floating World καταγράφονται ως μία από τις μεγαλύτερες σκληρές μπάντες του σήμερα.

9.5 / 10

Χρήστος Μήνος

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept