Devin Townsend – Empath

[InsideOut, 2019]

Εισαγωγή, Μετάφραση: Λευτέρης Σταθάρας
19 / 04 / 2019

Ο Devin Townsend είναι ένας από τους πιο παραγωγικούς μουσικούς των τελευταίων ετών είτε με τις σόλο δουλειές του είτε με τους Devin Townsend Project. Όντας πάντα ανοιχτός με την δουλειά του είχε δηλώσει πως σκεφτόταν να γράψει έναν ποπ δίσκο με το Empath. Προς έκπληξη πολλών ο άνθρωπος που άλλαξε την γνώμη του ήταν ο  Chad Kroeger, τραγουδιστής των Nickelback. Ο Chad εν τέλει έχει μια συμμετοχή στον δίσκο αφού έπεισε τον Townsend ότι θα πρέπει να γράψει μουσική που τον εκφράζει απόλυτα χωρίς να σκέφτεται τι θα πει ο κόσμος. Με μια σειρά ντοκιμαντέρ ο Townsend παρουσιάζει την διαδικασία συγγραφής και ηχογράφησης του δίσκου και πώς αποφάσισε να αναμίξει όλες τις μουσικές ιδέες για να δημιουργήσει ένα δίσκο.


 

Addicted’s deranged cousin

Ο Devin Townsend είναι ειδική περίπτωση ανθρώπου. Ήταν πάντα ανοιχτός για τις μάχες του με ψυχικές διαταραχές και πως αυτές επηρεάζουν την μουσική του. Έτσι λοιπόν, τώρα στα 46 του, ο Devy προανήγγειλε ότι ο νέος του δίσκος Empath θα διχάσει. Πριν ακόμα ακουστεί μια νότα, ο κόσμος είχε αντιρρήσεις για την συμμετοχή του τραγουδιστή των Nickelback Chad Kroeger.

Με την πρώτη ακρόαση του δίσκου τα αισθήματα ήταν όπως προανήγγειλε. Η εμπειρία ήταν ενός κλασσικού δίσκου του Townsend, παρόλα αυτά δεν ήμουν σίγουρος αν μου άρεσε ο δίσκος ή όχι. Κάποιες αλλαγές ήταν λίγο ασυνάρτητες, η διάρκεια του δίσκου ήταν μεγάλη και δεν φαινόταν να υπάρχει συνοχή και κατεύθυνση στο δίσκο.

Μετά από αρκετές ακροάσεις όμως κάποια πράγματα ήταν πιο καθαρά για τον Devin και την παρέα του από παλιούς και νέους μουσικούς. Στα credits μπορούμε να βρούμε εξαιρετικούς μουσικούς όπως ο Steve Vai, τον Mike Keneally σαν musical director που έχει δουλέψει και με τον Frank Zappa μεταξύ άλλων, την Ché Aimee Dorval από τους Casualties of Cool και πολλούς πολλούς άλλους.

Το Genesis έχει επιλεχθεί σοφά ως τον single του δίσκου μιας και εμπεριέχει πολλά από αυτά που αναπαριστά ο δίσκος. Κάποια heavy σημεία, μερικές χορωδίες, λίγο cheesiness, λίγες γάτες και ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα ρεφραίν που θα μπορούσε να έχει ένας δίσκος του Devin Townsend. Όλα αυτά τα στοιχεία να είναι αμπαλαρισμένα στη γνώριμη overpolished παραγωγή η οποία προσφέρει διαύγεια σε όλα τα όργανα και επιτρέπει την απερίσκεπτη ακρόαση του δίσκου.

Το Spirit Will Collide είναι μια πιο ευθεία εισαγωγή για τον δίσκο, όχι λόγω μουσικού στυλ, αλλά λόγω στίχων. Ο Devin Townsend πάντα προσπαθεί να περάσει κάποιο μήνυμα με τους δίσκους του, και στην συγκεκριμένη περίπτωση μιλάει για τις ψυχικές ασθένειες και το κομμάτι λειτουργεί σαν μήνυμα πως στον υπόλοιπο δίσκο (όπως και στη ζωή) θα υπάρχουν πολλά σκαμπανεβάσματα, ακόμα και βιαιότητα αλλά θα πρέπει να περάσεις τα δύσκολα σημεία μέχρι να φτάσεις στην κορυφή του βουνού. Και αυτό συμβαίνει στον υπόλοιπο δίσκο, με την προσωπική πινελιά του Devin υπάρχει μια πληθώρα θεμάτων και στυλ, και ενώ αρκετές φορές δεν υπάρχει καλή σύνδεση, πάντα σε κρατάει σε εγρήγορση χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις. Σίγουρα παίρνει κάποιο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί κανείς,  και σίγουρα υπάρχουν filler κομμάτια, αλλά το Empath είναι ευχάριστο άκουσμα.

Το Hear Me είναι το κομμάτι με την συμμετοχή του Chad Kroeger στα φωνητικά, αλλά αμφιβάλω αν τον ακούει κανείς σε ένα κομμάτι που θυμίζει πολύ τις SYL εποχές. Tα Why και Evermore είναι τα λίγο πιο happy metal κομμάτια που συνηθίζει ο Townsend με μια πινελιά τρέλας. Το Singularity που κλείνει τον δίσκο διαρκεί 23 λεπτά και περιέχει πολλά από αυτά που προσδιορίζουν την μουσική του Devin Townsend. Υπάρχουν στιγμές που θυμίζουν Dream Theater, στιγμές που θυμίζουν death metal, αέρινα περάσματα, Zappa-ικές jazz στιγμές, λίγο κιτς χορωδίες.

Φαντάσου πως έχεις μια περίπλοκη ιδέα στο μυαλό σου και θέλεις να την περιγράψεις σε κάποιον χωρίς να μπορείς να βρεις τις σωστές λέξεις που θα περάσουν το μήνυμα. Τώρα φαντάσου πως έχεις αρκετές από αυτές τις  ιδέες. Κάπως έτσι νομίζω είναι το κεφάλι του Devin Townsend με την μουσική. Έχει πολλές ιδέες, και τόση μουσική στο κεφάλι του που προσπαθεί να δημιουργήσει ένα συνεκτικό έργο για να περιγράψει όλα αυτά. Το αν η προσπάθεια είναι πετυχημένη εξαρτάται από τον ακροατή, αλλά για αυτή την προσπάθεια και το αποτέλεσμα ο Devin έχει τον σεβασμό μου και τα λεφτά μου.

8 / 10

Λευτέρης Σταθάρας

 

2η γνώμη

 

Το Empath είναι overproduced. Ωστόσο αυτό ήταν αναμενόμενο. Μα πώς αλλιώς όμως θα χωρούσαν όλα αυτά τα στρώματα ποικίλων ήχων και επιρροών; Στο άλμπουμ ακούμε το metal να εμπλουτίζεται ισότιμα με τα γνωστά για το ύφος του απόκοσμα industrial σημεία, την ηλεκτρονική μουσική, prog και jazz στιγμές, κινηματογραφική μουσική, την ποπ και τη ροκ όπερα. Το εύρος του ύφους των εκφραστικότατων και παθιασμένων φωνητικών γραμμών κυμαίνεται από καθαρά και falsettos έως και growls. Τα synths και το πιάνο έχουν κύριο λόγο στη διαμόρφωση των συνθέσεων και συμβάλλουν σημαντικά στην όλη ατμόσφαιρα του άλμπουμ. Η ενορχήστρωση είναι εντυπωσιακή. Το όλο εγχείρημα μίξης επιρροών και οργάνων θα ήταν εύκολο να στεφθεί ως ένα «ματαιόδοξο τίποτα», αλλά είναι τόσο άρτια δουλεμένη, ώστε η πολυπλοκότητα των συνθέσεων να καταλήγει ως εύπεπτη στον ακροατή. Το εντυπωσιακό που συμβαίνει είναι ότι ενώ ο ακροατής λίγο πολύ ξέρει τι πρόκειται να ακούσει από τον Devin, αυτός κάθε φορά καταφέρνει να εξελίσσει συνθετικά το ύφος που αυτός έχει διαμορφώσει και να παρουσιάζει άλμπουμ που είναι απολαυστικά. Η καλώς εννοούμενη παράνοια του Devin Townsend αποτυπώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο Empath.

 

8.5 / 10

Πέτρος Παπαδογιάννης