Cheer-Accident – Putting Off Death

[Cuneiform Records, 2017]

Εισαγωγή: Γιάννης Ζαβραδινός
22 / 08 / 2017

Στην μακρόχρονη ιστορία τους, οι Cheer-Accident από το Chicago έχουν καταφέρει να μετουσιώσουν τις ουκ ολίγες αλλαγές μελών σε μια ενδιαφέρουσα και παραγωγική εξελιξιμότητα. Με κύριο άξονα το προοδευτικό ροκ (με την ευρύτερη έννοια) και τολμηρά ανοίγματα προς πιο πειραματικές εκφράσεις μέσα από πινελιές noise, indie, RIO και έφεση στο στοιχείο της έκπληξης και των απρόβλεπτων αλλαγών, επιδεικνύουν πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό. Κύριος υπεύθυνος  είναι ο Τhymme Jones  (ντραμς, φωνητικά, πλήκτρα, πνευστά) που με τη βοήθεια των εκάστοτε μουσικών έδινε πάντα την κατευθυντήρια γραμμή. Από το σύνολο της δισκογραφίας τους μπορεί κάποιος να απολαύσει τα Sever Roots, Tree Dies (1988) και Introducing Lemon (2003) μέχρι και τις πιο πρόσφατες δουλειές τους μέσω της Cuneiform Records, όπου συναντάμε δείγματα καλλιτεχνικής ωρίμανσης


 

Μια υπέροχη πειραματική πρόκληση

Έξι χρόνια μετά την προηγούμενή τους δουλειά No Ifs, Ands or Dogs οι Cheer-Accident επιστρέφουν με το Putting Off Death με την ίδια διάθεση να μας ιντριγκάρουν ξανά. Eκτός από τους Dante Kester (μπάσο, πλήκτρα), Jeff Libersher (κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα) και την Carmen Armillas (φωνητικά), ο Jones περιστοιχίζεται από πληθώρα φιλικών συμμετοχών στα φωνητικά, πνευστά, έγχορδα που συνεισφέρουν τα μάλα στον εμπλουτισμό και την ποικιλομορφία της ενορχήστρωσης. H παραγωγή εξισορροπεί υποδειγματικά τις αλλαγές στο ύφος και στις ιδέες που εναλλάσσονται ιδιόμορφα κι έτσι κατά κάποιο τρόπο τα πάντα ακούγονται όπως θα «έπρεπε» να ακούγονται. Οι έντονες pop αποχρώσεις είναι παρούσες πότε ως κεντρική ιδέα -όπως στην περίπτωση του υπέροχου Ιmmanence– και πότε ως συμπλήρωμα σε κυκλοθυμικά περάσματα, όπως ακριβώς ακούγεται στο εναρκτήριο Language Is μέσα από τα 11 επικά του λεπτά. Έξυπνη και καταλυτική είναι η χρήση της μελωδίας, όπως επίσης εξαιρετική η αίσθηση αυτής, κάτι που έτσι κι αλλιώς περιμέναμε από τους Cheer-Accident.

Το jazz drumming του Jones στο υπνωτιστικό Wishful Breathing αφοπλίζει με την γλυκιά μελαγχολία κάτι που συνεχίζεται απρόσκοπτα και στο βαρύθυμο Falling World με τις ψαλμωδίες και ένα άκρως λυρικό σόλο στην τρομπέτα. Στο ίδιο ύφος και το αισθαντικό More And Less με ένα διακριτικό latin ρυθμικό μοτίβο. Το Lifetime Guarantee είναι ένα avant-prog κομψοτέχνημα που στα επτά μόλις λεπτά του συγκεντρώνει έμπνευση, έξυπνο δέσιμο ιδεών και ομοιογένεια στην απόδοση. Το πανέμορφο και εγκεφαλικό Hymn με μια Canterbury εσωτερικότητα και την αφαιρετική επένδυση πνευστών και εγχόρδων κλείνει ιδανικά το Putting Off Death. Η ροή και η λογική σειρά των κομματιών καθιστούν το έργο μια απολαυστική εμπειρία που κυλάει αβίαστα σε κάθε της ακρόαση.

Στο φετινό σερί αξιόλογων avant-prog κυκλοφοριών, οι Cheer- Accident συνεισφέρουν με μία μεστή και κατασταλαγμένη δουλειά. Αξιοποιούν την γνώση και την εμπειρία του παρελθόντος τους μέσα από την ανεξάντλητη, πηγαία και τολμηρή έμπνευσή τους. Συνδυάζουν την πολυμορφία με την προσβασιμότητα γιατί τους ενδιαφέρει η συναισθηματική και όχι η «κλινική» προσέγγιση και αυτό τους καθορίζει χωρίς να περιορίζει τον πειραματισμό . Αυτό τους δίνει χαρακτήρα και με την έμφυτη ικανότητά τους μας προσκαλούν με κάθε τους πόνημα. Σε μια εποχή που όλα έχουν ακουστεί, καλό είναι να υπάρχουν μπάντες που νοιώθουν ότι έχουν πάντα κάτι να αποδείξουν και μια τέτοια είναι και οι Cheer-Accident, αρκεί το κίνητρο και η ζήτηση να βρίσκονται στην ίδια στάθμη.

8 / 10

Γιάννης Ζαβραδινός

 

2η γνώμη

 

Αν δεν κάνω λάθος αυτό είναι το 13ο full-length album των Cheer-Accident και τρίτο διαδοχικό από την Cuneiform Records, γεγονός ελπιδοφόρο για την -έστω και καθυστερημένη- ευρύτερη αναγνώριση της μπάντας, τουλάχιστον από το ανοιχτόμυαλο prog κοινό. Το Putting Off Death αποτελεί το ιδανικό επιχείρημα για αυτό, καθώς ξεκινά με το καλύτερο εκτενές κομμάτι στην ιστορία της μπάντας (Language Is), ακολουθούμενο από το Ιmmanence, ένα από τα πιο πιασάρικα και συνάμα έξυπνα prog κομμάτια του 2017. Η μουσική των Cheer-Accident αποτελεί το σημείο απόλυτης ισορροπίας μεταξύ art-rock και avant-prog, με τη φωνή του Thymme Jones να παραπέμπει -παραδόξως ίσως- στη μοναδική γλυκύτητα του Canterbury. Εδώ, ο πειραματισμός πότε «τιθασεύεται» από το βάρος συνθέσεων που κοιτούν στα μάτια αυτές του κορυφαίου Fear Draws Misfortune (2009) και πότε κυριαρχεί σε pop, psych, prog ή ακόμα και jazzy περιβάλλον. Χωρίς εκπτώσεις, οι Cheer-Accident είναι πλέον πιο προσβάσιμοι και αξίζουν την προσοχή πολλών.

7.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept