Blå Lotus – Högtid

[Melodic Revolution Records, 2019]

Εισαγωγή: Θωμάς Σαρακίντσης
Μετάφραση: Βαγγέλης Χριστοδούλου
21 / 08 / 2019

Το αριστοτεχνικό παίξιμο του Fredrik Andersson και οι εξ αυτού συνθέσεις του Tube Alloys αντηχούν ακόμη στα αυτιά μας (οι κριτικές μας εδώ). Εξάλλου δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από την κυκλοφορία του παρθενικού album των Blå Lotus. Το εν είδει heavy αλλά δίχως την αρωγή της εξάχορδης παλιακό prog τους με το μότο του no six-strings allowed να το καθιστά εξόχως διαφορετικό σε σχέση με το σωρό συνεχίζει την πορεία του με το δεύτερο στη σειρά δίσκο ονόματι Högtid. Εν πρώτοις, διερωτόμαστε κατά πόσο ο διάδοχος του Tube Alloys δύναται να το ανταγωνιστεί σε ποιότητα αλλά και να διαφοροποιηθεί από αυτό ώστε να επιβεβαιωθεί ο προοδευτικός χαρακτήρας της μπάντας.


 

Hammond solstice celebration

Όπως έχει δηλώσει το σχήμα και δη ο ιθύνων νους Andersson, ο τίτλος του δίσκου παραπέμπει στις διάσπαρτες εορταστικές περιόδους κάθε έτους. Οι ακόλουθοι της σκανδιναβικής prog σχολής γνωρίζουν ότι Högtid ονόμασαν οι Agusa το θεσπέσιο παρθενικό album τους. Όπως θα φανεί στη συνέχεια αλλά κυρίως δια της ακρόασης του ολοκαίνουριου Blå Lotus album αυτός ο άμεσος συσχετισμός είναι συμπτωματικός.

Η έναρξη με το Pagan Solstice είναι σχεδόν συναρπαστική. Ένα αποδομημένο prog / psych έπος σαν τα μέλη των Murphy Blend και Orange Peel να συνθέτουν από κοινού αλλά με τον John Lord στα πλήκτρα και δίχως κιθαριστικούς κραδασμούς. Ομιχλώδες κομμάτι με reverb στην πολύ καλή φωνή του Andersson που εντείνει την ψυχεδελική σκοτεινή ατμόσφαιρα εμποτισμένο με δόσεις folk ηχοστρωμάτων. Οι επιτυχείς παρεμβάσεις του φλάουτου προσδίδουν μία επίφαση διαφορετικότητας και στοχευμένου εμπλουτισμού. Το Open Hand On All Fours μας έχει γνωστοποιηθεί μέσω των σελίδων της μπάντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Ορχηστρικό farfisa / hammond beat με μία επίστρωση από πρώιμους Iron Butterfly και Atomic Rooster. Τραγούδι ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο συνθέτει ο Andersson ενδυούμενο της ανάλογης retro αισθητικής.

Το Unreal Estate κερδίζει τις εντυπώσεις και μετά βεβαιότητας αναρριχάται σε μία από τις καλύτερες συνθέσεις των Blå Lotus έως τώρα. Πρόκειται περί ενός hippie organ symphonic prog μακροσκελούς αριστουργήματος με τους φρενήρεις keyboard ρυθμούς να επελαύνουν άλλοτε χαρωπά άλλοτε σχεδόν ψυχεδελικά. Το doomy While You Were Asleep ξεχωρίζει δια του υπνωτικού / σκοτεινού vibe του, σαν σύνθεση όμως δεν σταχυολογεί επιτυχώς τη δημιουργική έξαψη της μπάντας. Το ορχηστρικό ιντερλούδιο γερμανικής ’70s κοπής Gånglåt παρεμβαίνει μεταξύ του προαναφερθέντος και του σχοινοτενούς Summer Demons. Το τελευταίο δομείται επί μίας Lady Fantasy (Camel) εισαγωγής για να εξελιχθεί σε ένα classic Blå Lotus psychedelic hammond organ άσμα, σύνθεση που χαρακτηρίζεται τουλάχιστον ως απολαυστική. Το Rats’n Brats εκβάλλει από τα χαμένα αρχεία του ’60s hammond rock ‘n’ roll και με αυτό κλείνει η αυλαία του Högtid.

Συνθετικά οι Σουηδοί τα πάνε για μία ακόμη φορά πολύ καλά αγγίζοντας σε σημεία τα όρια του αψεγάδιαστου, αν εξαιρεθούν οι χαμηλές λίγο ή πολύ επιδόσεις τους μεταξύ του 3ου και 6ου κομματιού. Ο τρόπος που χειρίζεται το σετ πλήκτρων του ο Andersson αλλά και η εκτελεστική δεινότητα των Linus Karlsson (μπάσο, αιθερόφωνο) και Wiktor Nydén (τύμπανα) είναι εξαιρετική. Αυτό όμως που θεωρούμε πως πρέπει να επισημάνουμε στη μπάντα είναι το ενδεχόμενο να διαφοροποιηθούν μεταξύ των δίσκων τους δίχως φυσικά να απολέσουν το υφολογικό πρόσημό τους, αρχής γενομένης από το επόμενο δισκογραφικό τους πόνημα.

Η περαιτέρω χρήση πνευστών και δη φλάουτου (ενδιαφέρον θα είχε ακόμη και η χρήση σαξοφώνου) και φυσικά η λελογισμένη αλλά όχι φειδωλή όπως συμβαίνει τώρα χρησιμοποίησή τους, θα ανανέωνε το ύφος της μπάντας. Ο ακροατής που θα ασχοληθεί επισταμένως με το υλικό τους σ’ αυτά τα δύο πρώτα albums, κρίνει πως οι Σουηδοί κινδυνεύουν να περιπέσουν στο ολίσθημα της επανάληψης αν δεν δοκιμάσουν να εξελίξουν αισθητά το στυλ τους. Οι Blå Lotus θα πρέπει να απαλλαγούν από τυχόν κολλήματα και εμμονές και να εμπλουτίσουν περαιτέρω τον ήχο τους ακόμη και αν συνεχίζουν να παραπέμπουν στις αγαπημένες τους πηγές έμπνευσης, εν προκειμένω τη βρετανική και τη γερμανική prog σχολή των ’70s.

7 / 10

Θωμάς Σαρακίντσης

 

2η γνώμη

 

Το περσινό άλμπουμ των Blå Lotus ήταν ένα από τα ομορφότερα της χρονιάς. Η μεγάλη τους αγάπη για τα 70’s και κυρίως για γκρουπ όπως οι ELP και οι Uriah Heep  μεταξύ άλλων, αποτυπώνεται με αφοπλιστική ειλικρίνεια και τις καλύτερες των προθέσεων και στη δεύτερη δουλειά τους. Οι επιρροές από την αμερικάνικη ψυχεδέλεια έχουν υποχωρήσει αισθητά όπως και τα trippy στοιχεία, σε όφελος των πιο ευθέων βρετανικών heavy rock στιγμών. Παρόλο που δε γίνεται χρήση κιθάρας καθόλη τη διάρκεια του άλμπουμ όπως συνέβαινε και στο ντεμπούτο τους, ο πιο βαρύς ήχος επιτυγχάνεται μέσω της χρήσης αναλογικών οργάνων με κύριο εκπρόσωπο τους, το hammond. Τα μεγάλης διάρκειας τραγούδια δεν κουράζουν και το μεγαλύτερο όλων, το δωδεκάλεπτο Summer Demons είναι και το αγαπημένο μου.

Σε σχέση με το ντεμπούτο τους, θα το τοποθετούσα ένα σκαλοπάτι κάτω, είναι η έλλειψη των  περισσότερων ηχητικών επιρροών που αποδίδονταν ιδανικά που με κάνει να το ισχυρίζομαι αυτό. Δε θα με παραξένευε ωστόσο αν κάποιος προτιμούσε το Högtid, λόγω του πιο up tempo προσανατολισμού του.

7 / 10

Πέτρος Παπαδογιάννης