Bent Knee – You Know What They Mean

[InsideOut, 2019]

Εισαγωγή: Δημήτρης Καλτσάς
Μετάφραση: Λευτέρης Σταθάρας

Οι Bent Knee έχουν αφήσει ένα πολύ έντονο στίγμα στη δεκαετία που ολοκληρώνεται σε λίγους μήνες, συμβάλλοντας σημαντικότατα στην επαναφορά του art-rock στο μουσικό προσκήνιο. Αυτό έγινε αρχικά με το δεύτερο album τους, Shiny Eyed Babies (2014) και ακόμα περισσότερο με το Say So (2016), που ήταν και ο βασικότερος λόγος για να κερδίσουν ένα συμβόλαιο με την InsideOut, αν και ο ήχος τους απέχει πολύ από οποιαδήποτε άλλη μπάντα στο δυναμικό της μεγάλης prog εταιρείας. Το Land Animal (2017) ήταν πιο φανταχτερό όσον αφορά στην προώθησή του, αλλά μουσικά το βοστωνέζικο σύνολο δεν άλλαξε τίποτα από τον καλλιτεχνικό του στόχο. Το φετινό You Know What They Mean τους βρίσκει στην περίοδο ωριμότητας και προκαλεί το ενδιαφέρον κυρίως λόγω του λατρεμένα ασυμβίβαστου χαρακτήρα της μπάντας που σχηματίζεται απρόσκοπτα χωρίς να αναζητά στοιχεία εξωγενώς.


 

Αν δεν είναι αυτό progressive, τι είναι;

Παρότι έχουμε συνηθίσει τα συγκροτήματα που φτιάχνονται από σπουδαστές ή αποφοίτους διάσημων μουσικών πανεπιστημίων να εγκλωβίζονται από τις αξεπέραστες τεχνικές δεξιότητες τους, οι Bent Knee μας διαψεύδουν ξανά και ξανά με κάθε κυκλοφορία τους. Το You Know What They Mean είναι ένα βήμα παραπάνω, τόσο καλλιτεχνικά όσο και εμπορικά, χωρίς να γίνεται φλύαρο και κυρίως περιλαμβάνει πλήθος διαφοροποιήσεων σε σχέση με τον τρόπο που προσεγγίζει το group την μουσική του. Ο νέος δίσκος τους, όπως και στο παρελθόν διαθέτει αδιαμφισβήτητη ποικιλία σε επιρροές και κυρίως τρέφεται από έναν φιλόδοξο σχεδιασμό, που ίσως τελικά να δημιουργεί ένα αποτέλεσμα ελκυστικό σε εντελώς ετερόκλητο κοινό. Βέβαια, αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι, με το πέρας της ακρόασης, σε ποιους ακριβώς απευθύνεται η μουσική των Bent Knee.

Οι Bent Knee, διαθέτοντας το πυρηνικό υπερόπλο που ακούει στο όνομα Courtney Swain, θα μπορούσαν να ακολουθήσουν την εύκολη οδό μιας βοκαλιζέ art-rock μπουρμπουλήθρας. Αντί για αυτό προσπαθούν να συνδυάσουν rock και pop κάτω από ένα άκρως καλλιτεχνικά άρτιο (μπορούμε να το αποκαλέσουμε prog) πρίσμα που στο τέλος μόνο οικείο δεν είναι. Αν με μια σύνθεση πρέπει να περιγράψουμε το εγχείρημα, τότε το Catch Light θα ήταν μια εύκολη επιλογή, αφού περιλαμβάνει σε τέλειες αναλογίες τα συστατικά της νέας τους πορείας. Από τον trip-hop ρυθμό και τις soul φωνητικές μελωδίες μέχρι τις garage κιθάρες, οι Bent knee καταφέρνουν αγγίζοντας το τέλειο, να συνδυάσουν εντελώς διαφορετικά στυλ, δημιουργώντας κάτι φρέσκο και ενίοτε εύπεπτο.

Δεν λείπουν, εννοείται, και οι πιο συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές, με το Golden Hour να χτίζεται πάνω σε μια ambient βάση και σιγά σιγά να κλιμακώνεται σε ένα indie κομψοτέχνημα που πολλά αναγνωρισμένα σχήματα της σκηνής θα ζήλευαν (μου θύμισε έντονα τον ήχο των The Gathering στο αξεπέραστο Souvenirs). Εκεί που, όμως δίνουν ρέστα όσο αφορά την πρωτοτυπία και την τραγουδοποιία, είναι το Egg Replacer. Πως θα σας φαινόταν να ακούγατε μια εκδοχή των Melvins με την Kate Bush στο μικρόφωνο; Γιατί μόνο αυτό μου έρχεται στο μυαλό όταν ακούω ξανά ξανά την εν λόγω σύνθεση. Και αν δεν είναι αυτό progressive αγαπητοί μου, τι είναι;

8.5 / 10

Αλέξανδρος Τοπιντζής

 

2η γνώμη

 

Στον συγκεκριμένο δίσκο επιβεβαιώνεται αυτό που μας είχε εκπλήξει θετικά στο Land Animal: οι Bent Knee δεν πρόκειται να θυσιάσουν το προσωπικό τους ύφος για τίποτα. Το πέμπτο τους album αποτελεί φυσική εξέλιξη των προηγούμενων και ωστόσο μας βρίσκει απροετοίμαστους. Η μίξη art-rock, indie, progressive και experimental αυτή τη φορά έχει μία πρωτοφανώς ωμή heavy (σχεδόν punk) επικάλυψη που επιτείνει το χάος και δίνει βάθος αντί να κάνει το όλον πιο σφιχτό και συμπαγές. Ως εκ τούτου, τα κομμάτια είναι πιο edgy, χωρίς ταυτόχρονα να χάνουν σε τίποτα από την περίσσεια folky μελωδικότητα στις φωνητικές γραμμές. Την παράσταση κερδίζει φυσικά η Courtney Swain, που για άλλη μία φορά καταπλήσσει με το πολύπλευρο ερμηνευτικό της ταλέντο, αποδεικνύοντας και πάλι πως η χωρίς όρια φωνή της είναι από τις εντυπωσιακότερες εντός rock πεδίου τουλάχιστον. Ο τολμηρός ήχος και το έντονα προσωπικό ύφος των Bent Knee είναι αρκετά για να κατατάσσονται με άνεση στα πιο ενδιαφέροντα μουσικά σχήματα παγκόσμια. Αν ανεβούν ένα επίπεδο συνθετικά, θα ξεφύγουν από οποιονδήποτε περιορισμό.

7.5 / 10

Δημήτρης Καλτσάς