Arch / Matheos – Winter Ethereal

[Metal Blade Records, 2019]

Εισαγωγή: Χρήστος Μήνος
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
21 / 06 / 2019

Ο Jim Matheos, o ιθύνων νους και στυλοβάτης των Fates Warning, έχει αφιερώσει το ταλέντο και σε άλλα εγχειρήματα που είτε το φέρνουν να συνεργάζεται με επιφανείς προσωπικότητες της prog μουσικής, είτε να κυκλοφορεί προσωπικούς δίσκους αλλά ακόμα και να συνεργάζεται με ανθρώπους που τον συνόδευσαν στα πρώτα του βήματα ως μουσικός. Ο John Arch ήταν ο πρώτος τραγουδιστής των Fates Warning όταν η μπάντα έκανε τα πρώτα της βήματα προσανατολιζόμενη στο US power metal πριν αυτή ενταχθεί στο προοδευτικό metal για να το αλλάξει εκ θεμελίων στη συνέχεια.

Πριν 8 χρόνια ο Arch και ο Matheos έσμιξαν εκ νέου. Η τόσο χαρακτηριστική φωνή του πρώτου πλέον συναντούσε ένα κιθαρίστα που είχε αφιερώσει το εαυτό του στο πειραματισμό και την ανανέωση του prog metal. Το Sympathetic Resonance ήταν ένας δίσκος όπου μια απροσδόκητη σύζευξη ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν λάμβανε χώρα: ο ήχος που ο Μatheos έχει διαπλάσει από τη εποχή του Disconnected και στη συνέχεια ερχόμενος σε επαφή με τους μουσικούς των OSI και θεωρείται ως η επιτομή του σύγχρονου ήχου του prog εδώ έβρισκε τη φωνή από το μακρινό παρελθόν η οποία δοκιμαζόταν σε ένα πρωτότυπο για αυτήν περιβάλλον.


 

Prog metal revisited

Το Winter Ethereal σηματοδοτεί τη συνέχεια της εξαιρετικής συνεργασίας και επαληθεύει τις εκτιμήσεις πως οι δυο σπουδαίοι μουσικοί έχουν ακόμα πολλά να προσφέρουν από κοινού. Στο δεύτερο δίσκο βρίσκουμε τα ονόματα πολύ σπουδαίων μουσικών να συνδράμουν στο τελικό του αποτέλεσμα. Ονόματα όπως Sean Malone και ο Steve Di Giorgio, πρώην και νυν μέλη των Fates (Mark Zonder, Aresti και Bobby Jarzombek) δημιουργούν μόνο στο άκουσμα της αναγγελίας τους τις προσδοκίες πως κάτι μοναδικό συντελείται στο δίσκο.

Και όντως, ο καινούργιος δίσκος δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες που πολλοί είχαν εναποθέσει πάνω του. Χωρίς να απομακρύνεται από τον ήχο του ντεμπούτου τους, το Winter Ethereal το πάει ένα βήμα πιο μπροστά. Πιο σκληρός σε σημεία (Wrath of Universe), πιο πειραματικός σε άλλα, ακούγεται στο σύνολο του όπως πρέπει να ακούγεται το σύγχρονο προοδευτικό metal. Ο Μatheos επιστρέφει στο παρελθόν της μπάντας, στις διάφορες φάσεις της καριέρας τους, με έμφαση στην εποχή του Disconnected για να το σφυρηλατήσει με τέτοιο τρόπο ώστε η αδάμαστη από το χρόνο φωνή του Arch να ακούγεται δυναμική όπως τότε στις απαρχές των Fates.

Ένα εντυπωσιακό στοιχείο είναι η μεγάλη διάρκεια του Winter Ethereal το οποίο γεννάει το στοίχημα κατά πόσο μπορεί να ακούγεται το ίδιο ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Σε ικανοποιητικό βαθμό το καταφέρνει. Το εναρκτήριο Vermilion Moons ξεκινάει δυναμικά και κυλάει χωρίς να συνειδητοποιείς τα 9 του λεπτά. Στη συνέχεια οι μελωδίες από το FX έρχονται στο μυαλό στο Wanderlust. Eντυπωσιακή εισαγωγή με τα ντραμς και τη κιθάρα του Μatheos στο Solitary Man και όταν μετά από λίγο μπαίνει και η φωνή του Arch που τεντώνεται πάνω από τα αιχμηρά riff προκαλεί ρίγος συγκίνησης. Ένα από τα τραγούδια που ξεχωρίζουν, το Tethered, το οποίο βγάζει κάτι από την απαράμιλλη ατμόσφαιρα του Parallels και πάνω στις ήρεμες μελωδίες του δίνει στη φωνή του Αrch τη ευκαιρία να αποδείξει πως πρόκειται να πολύπλευρο τραγουδιστή που πέρα από δυναμισμό μπορεί να βγάλει και έντονο συναίσθημα.

To Straight and Narrow το οποίο συνιστά το πρώτο επίσημο βίντεο του δίσκου γίνεται γρήγορα κατανοητό γιατί επιλέχθηκε για αυτό το σκοπό: γρήγορο και σκληρό, άμεσο και αρκετά μελωδικό είναι τέλειο για να πάρει κάποιος μια πρώτη γεύση για τη μουσική του δίσκου. Στο άλλο άκρο το τελευταίο κομμάτι και μεγαλύτερο σε διάρκεια από τα υπόλοιπα Kindred Spirits είναι το πιο πειραματικό και ίσως η καλύτερη σύνθεση του δίσκου μουσικά και συνθετικά.

Σε γενικές γραμμές το Winter Ethereal είναι ένας πολύ καλός δίσκος με λίγα αρνητικά σημεία. Ο χρόνος είναι ένα από αυτά. Μετά από μεγάλη αναμονή από το πρώτο δίσκο, λογικό ήταν να επιδιωχθεί ένας χορταστικός σε διάρκεια δεύτερος δίσκος, μόνο που λειτουργεί σε βάρος της απόλαυσης του. Αποστασιοποιημένοι από την αγαπή για μουσικούς που μας έκαναν να αγαπήσουμε το progressive metal εδώ δεν ακούμε την αναγέννηση του είδους που να δικαιολογεί τη φιλοδοξία να εκτείνεται πάνω από μια ώρα. Ο δίσκος συγκεφαλαιώνει τις καλύτερες στιγμές του Μatheos o οποίος καταφέρνει να τις επεξεργάζεται με τρόπο που καθηλώνει και θέτει το Winter Ethereal εκτός συναγωνισμού με άλλες παρόμοιες κυκλοφορίες. Mόνο που το σύγχρονο προοδευτικό metal που επάξια εκπροσωπεί έχει κολλήσει στις εξελίξεις που ο ίδιος συνέβαλε να διαδραματιστούν κάπου στις αρχές και στα μέσα του 2000. Φέτος, στο σωτήριο έτος του 2019, το Winter Ethereal ακούγεται έξοχο αλλά όχι το ίδιο επαναστατικό.

8 / 10

Χρήστος Μήνος

 

2η γνώμη

 

Οχτώ χρόνια μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους, ο τραγουδιστής John Arch και ο κιθαρίστας Jim Matheos επιστρέφουν με το Winter Ethereal. Αυτή τη φορά το μαγικό ντουέτο μας προσφέρει ένα πολύ δυναμικό και πιο βαρύ album και μια ακόμα πιο συναισθηματική εμπειρία. Η κάθε λεπτομέρεια, από τη βασική ιδέα ως την εκτέλεση και τη συνολική παραγωγή μαρτυρούν την προσπάθειά τους να δημιουργήσουν έναν εκλεπτυσμένο, μα ταυτόχρονα πολύ βαρύ και σύγχρονο prog metal δίσκο. Δεν θα βρείτε εδώ μέσα γρήγορα solos, ο δίσκος απλώς ρέει. Ο Arch ξεχωρίζει, παραμένοντας μοναδικός στις φράσεις του και στην επιλογή των μελωδικών του γραμμών. Το παίξιμο του Matheos είναι αψεγάδιαστο και ακόμα προκαλεί δυνατά συναισθήματα. Συγκριτικά με το ντεμπούτο τους, αυτή η κυκλοφορία διαθέτει μεγαλύτερη ποικιλία. Τα τραγούδια είναι πιο πιασάρικα και μελωδικά, παραμένοντας ωστόσο αρκετά περίπλοκα. Αν έπρεπε να επιλέξω το αγαπημένο μου, θα έλεγα το Kindred Spirits που κλείνει εξαιρετικά το album με ωραίες μεταβάσεις από βαρύτερα σε πιο ήρεμα μέρη και δυνατά riffs εκ μέρους του Matheos, καθώς επίσης και το Tethered, το πιο προσιτό απ’όλα που φέρνει στο νου τον ήχο prog metal όπως ήταν στα 80s. Το μόνο μου παράπονο είναι πως το μπάσο δεν ακούγεται αρκετά καθαρά σε κάποια μέρη.

Συνίσταται σε οποιονδήποτε απολαμβάνει να ακούει μουσική. Ειδικά οι οπαδοί του prog metal δεν πρέπει να το προσπεράσουν γιατί το Winter Ethereal περιέχει υψηλού επιπέδου, καταπληκτικά δομημένου και εξαιρετικά παιγμένου prog metal.

8.5 / 10

Goran Petrić