Acid Death – Primal Energies

[7Hard, 2019]

Εισαγωγή: Χρήστος Μήνος
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
18 / 04 / 2019

Oι Acid Death είναι ένα ιστορικό σχήμα για την ελληνική metal σκηνή. Οι απαρχές της καριέρας τους εντοπίζονται στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και η παρουσία τους, αν εξαιρέσουμε ένα μεγάλο διάστημα απουσίας, εκτείνεται μέχρι και σήμερα. Το φετινό Primal Energies είναι ο τρίτος τους δίσκος μετά την επανασύνδεσή τους και φιλοδοξεί να γίνει το κορυφαίο τους έργο κατά τη διάρκεια του δεύτερου βίου που διανύουν ως μπάντα.

Η ιστορική αξία της μπάντας δεν αποτιμάται μόνο με την πολυετή παρουσία τους αλλά κυρίως με τους δίσκους που κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του ‘90,όταν ακόμα το ελληνικό metal πάλευε ενάντια σε αντικειμενικές δυσκολίες και άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο χώρο τεχνικού και ευρύτερα προοδευτικού metal. H επιστροφή τους σκοπεύει να προεκτείνει την παράδοση που δημιούργησαν, αλλά και να εξελίξει τον ήχο τους σύμφωνα με τα δεδομένα της σύγχρονης εποχής.


 

Υπόδειγμα εκμοντερνισμού με μηδενικές εκπτώσεις

To Primal Energies καταφέρνει να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στις αξίες του παρελθόντος και την απαίτηση για καινούργια βήματα. Από το εναρκτήριο κομμάτι My Βloody Queen ο αέρας της ανανέωσης είναι εμφανής. Η αιθέρια γυναικεία φωνή μας καλωσορίζει στο καινούργιο σύμπαν της μπάντας: σκληρό metal με μια υπόγεια μελωδικότητα να το διαπνέει, τεχνικό αλλά όχι επιτηδευμένο. Το σαξόφωνο που κάνει την εμφάνισή του στη μέση του κομματιού αναδεικνύει εξαρχής την επιθυμία των Acid Death να δοκιμαστούν σε νέα πράγματα.

Στο Reality and Fear είναι μια ακόμα επιβεβαίωση, με τις νότες από το παραδοσιακό σαντούρι να αναμειγνύονται με το metal της μπάντας με ταιριαστό τρόπο. Γιατί δεν είναι η επιλογή ενός πρωτότυπου, για τα δεδομένα του σκληρού ήχου, οργάνου που καθιστά το εγχείρημα πετυχημένο, είναι κυρίως η ενσωμάτωσή του σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον και η μαεστρία να μην ακούγεται καθόλου παράταιρο.

Στο Primal Εnergies οι κλασικές επιρροές της μπάντας συνεχίζουν να αποτελούν τους πυλώνες της μουσικής τους σκέψης. Η διαφορά με την προηγούμενη δισκογραφία τους έγκειται στο γεγονός πως το αποτέλεσμα ακούγεται πιο μοντέρνο, πιο πολύ ευθυγραμμισμένο με τις σύγχρονες τάσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως ο χαρακτήρας των Acid Death αλλοιώνεται, το αντίθετο, εμπλουτίζεται για να αποδείξει πως η μπάντα στο πέρασμα των χρόνων δεν έμεινε ασυγκίνητη στην εξέλιξη του χώρου.

Είναι αξιοσημείωτο πως η πίστη τους προς στο προοδευτικό ήχο εδώ δεν θέτει το πλαίσιο εντός του οποίου συγκεκριμένοι κανόνες πρέπει να τηρηθούν. Τα κομμάτια ακούγονται απελευθερωμένα από συμβατικότητες σύμφυτες του χώρου, το προοδευτικό αναβλύζει πηγαία από μέσα τους. Τραγούδια όπως τα Godless Shrines (με ένα έντονο άρωμα Coroner να αναδύεται από μέσα του), το ομώνυμο και όχι μόνο, είναι heavy, με πολύ καλογραμμένες κιθάρες, άψογο drumming είναι τεχνικά, όχι απλά για να είναι, αλλά γιατί αυτό εξυπηρετεί τις συνθέσεις.

Ο καινούργιος δίσκος των Acid Death είναι ίσως το μεγαλύτερο βήμα που αποτόλμησαν ποτέ στην καριέρα τους. Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός πως τα πολλά χρόνια που έχουν πίσω τους ως μπάντα δεν τους κάνουν διστακτικούς απέναντι στις αλλαγές αλλά τολμηρούς και ευεπίφορους σε αυτές, το τελικό αποτέλεσμα τους τιμάει ακόμα πιο πολύ. Μέσα σε έναν κυκεώνα καινούργιων κυκλοφοριών, το Primal Εnergies καταφέρνει να ξεχωρίσει χωρίς να γίνεται καν μνεία στο παρελθόν της μπάντας.

8 / 10

Χρήστος Μήνος

 

2η γνώμη

 

Οι Acid Death επιστρέφουν μετά από τέσσερα χρόνια με μια ενδιαφέρουσα διατομή ανάμεσα στο progressive / tech-death και στο γκρουβάτο melodeath που αναμφίβολα δηλώνει την αμείλικτη εξέλιξη του συγκροτήματος στην metal εποχή.

Ο ήχος της μπάντας είναι πιο ώριμος από ποτέ με φρέσκιες ιδέες που εκτελούνται επιθετικά και παρουσιάζονται με ακρίβεια. Ο Tommy Vetterli (Coroner) μαζί με τον Martin Zeller και το συγκρότημα είναι υπεύθυνοι για την παραγωγή και το εξώφυλλο που επιμελήθηκε ο Γιάννης Νάκος (Remedy Art Design), ολοκληρώνουν μια συμπαγή επαγγελματική δουλειά.

Το Primal Energies είναι γρήγορο, συνεχώς έντονο, συνεκτικό και αξιομνημόνευτο με φωνητικά και κιθάρες που κυριαρχούν, εντυπωσιακή riff ποικιλομορφία, καθηλωτικό drumming με ουσιώδεις επιπλέον ήχους να το περιβάλλουν επίσης. Τα γυναικεία samples και τα καθαρά ανδρικά φωνητικά, τα πλήκτρα, τα ηχητικά εφέ σαντούρι και το σαξοφωνικό σόλο δημιουργούν όλες αυτές τις progressive τάσεις που ευθυγραμμίζονται σταθερά με το death metal παρέχοντας μια δουλειά που κάνει την μπάντα να ακούγεται δημιουργική, προσιτή και εξέχουσα, ωθώντας τις ικανότητές τους στο όριο και αποδεικνύοντας με φλογερή επιθετικότητα ότι είναι ακόμα εδώ.

 

8.5 / 10

Ντίνα Δέδε