Absinthiana – Structural

[Self-Released, 2017]

Εισαγωγή: Γιάννης Βούλγαρης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς
11 / 09 / 2017

Αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό με το ελληνικό progressive metal δεν έχει προηγούμενο και πραγματικά εύχομαι να διατηρηθεί ή ακόμα και να γιγαντωθεί. Νέες μπάντες εμφανίζονται από το πουθενά και κυκλοφορούν δίσκους πολύ ποιοτικούς, με συνέπεια και προσωπικότητα, χωρίς να έχουν το αντίστοιχο αντίκρυσμα, κάτι που δείχνει πως πρωτίστως τους αρέσει αυτό που κάνουν. Σε αυτή την αναπτυσσόμενη σκηνή εμφανίστηκαν και οι Absinthiana και με το ντεμπούτο album τους (έχουν και ένα ΕΡ) βάζουν τις βάσεις για μεγάλα πράγματα.


 

Progressive metal από το πάνω ράφι

Η μπάντα κινείται στο χώρο του εναλλακτικού progressive metal, με τις συνθέσεις να έχουν έντονες επιρροές από Opeth κατά βάσει, αλλά και κάτι από Nevermore των τελευταίων δίσκων, όμως θα ήταν άδικο να μείνουμε μόνο σε αυτό, μιας και όλα τα κομμάτια είναι πολύ δουλεμένα και αναδύουν ένα προσωπικό στύλ. Σε αυτό το «δουλεμένα κομμάτια» θέλω να σταθώ λίγο περισσότερο όμως, μιας και από την πρώτη ακρόαση μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το πόσο έχει ψάξει τον ήχο της η μπάντα, πόσο σωστά είναι δομημένα τα τραγούδια και πόσο συμπαγή παραμένουν πάρα τη σχεδόν 8λεπτη διάρκεια καθενός κατά μέσο όρο.

Τεχνικά κάθε μέλος του κουαρτέτου στέκεται σε υψηλό επίπεδο, το μπάσο όμως κατά τη γνώμη μου κλέβει την παράσταση, μιας και δεν περιορίζεται απλώς στο να είναι ένα από τα δύο μέλη του τεχνικότατου rhythm section, αλλά συμβάλει και στις μελωδίες των τραγουδιών φέρνοντας στο νου το ρόλο που έχει το μπάσο στο progressive death metal. Η κιθάρα επίσης παίζει σημαντικό ρόλο για τους Absinthiana για αυτό και χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές και ήχους. Πότε ακουστική, πότε riffάτη και βαριά, πότε καθαρή και μελωδική, είναι πάντοτε σωστά χρησιμοποιημένη ώστε να περάσει το συναίσθημα που θέλει η μπάντα, ενώ τα πλήκτρα χρησιμοποιούνται με φειδώ και δίνουν μια έξτρα διάσταση στον ήχο τους. Τα φωνητικά κατά τη γνώμη μου είναι το σημείο που οι Absinthiana θα πρέπει να δώσουν περισσότερη προσοχή, γιατί όταν εναλλάσσεις ακραία με καθαρά θα πρέπει και τα δύο να είναι στο ίδιο επίπεδο ποιοτικά.

Το καταπληκτικό με το Structural είναι ότι δυσκολεύτηκα πραγματικά να κατηγοριοποιήσω τα τραγούδια του μιας και μου δίνει την εντύπωση πως δεν εχει fillers. Όλα μου άρεσαν εξίσου και σε κάθε ένα έβρισκα ένα σημείο αναφοράς. Όπως για παράδειγμα το hammond και το solo στο Mood Swings, το gothic στοιχείο του Enlighten, η ανατολίτικη μελωδία στο Tired ή το «παιχνίδι» με τους χρόνους και το ρυθμό στο Trashbag ή ολόκληρο το ομώνυμο, που επειδή είναι instrumental εδώ έχουν χώρο να ξεδιπλώσουν όλες τις ιδέες τους. Γενικότερα, είπαμε: ένα και ένα όλα τα κομμάτια.

Με τον πρώτο τους δίσκο οι Αbsinthiana έχουν όλα τα φόντα να δημιουργήσουν ντόρο γύρω από το όνομά τους και συνεχίζοντας σε αυτό το στυλ να χτίσουν μια σημαντική καριέρα. Προσωπικά κατευχαριστήθηκα το Structural και το προτείνω ανεπιφύλακτα μιας και είναι ιδανικό για τους λάτρεις του μοντέρνου progressive metal καθώς και σε όσους λείπουν οι παλιοί Opeth.

8.5 / 10

Γιάννης Βούλγαρης

 

2η γνώμη

 

Στα αχανή παγωμένα νερά του ακραίου ατμοσφαιρικού προοδευτικού ήχου, οι Absinthiana πλέουν ορμητικά ως παγοθραυστικά παραδίδοντας έναν ολοκληρωμένο δίσκο, τόσο συνθετικά όσο και τεχνικά. Έχοντας ως αφετηρία τους Opeth διαμορφώνουν το ύφος τους ποικιλοτρόπως από το πολυρυθμικό Mood Swings, το πιο επιθετικό Tired έως και το εξαιρετικό ομώνυμο τραγούδι. Η παραγωγή συνεισφέρει τα μάλα στην ολοκληρωμένη ακουστική εμπειρία που ονομάζεται Structural ενώ εκτελεστικά οι συμπατριώτες μας εντυπωσιάζουν, σημείο αναφοράς δε η ηχητική απόδοση του μπάσου χωρίς να σημαίνει πως τα υπόλοιπα όργανα δεν ακούγονται όπως πρέπει. Το όλο εγχείρημα αδικείται αλλά ευτυχώς δεν υποβαθμίζεται από τα ανεπαρκή καθαρά φωνητικά (τα brutal περατώνουν το έργο τους επιτυχώς θυμίζοντας λίγο Moonspell) και ίσως χρειαστεί να επανεξετασθεί στις μελλοντικές προσπάθειες τους.

Εν ολίγοις, οι Absinthiana αποδεικνύουν πως είναι φερέλπιδες, το επόμενο βήμα είναι να αποτελέσουν το βαρόμετρο σε μια σκηνή που δεν προσφέρει αφειδώς ποιοτικές κυκλοφορίες. Εκτιμώ πως θα τα καταφέρουν.

7.5 / 10

Μελέτης Δουλγκέρογλου

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept