Absinthiana: «όταν κάποιος παίζει προοδευτική μουσική δεν διατηρεί μόνο ένα ύφος παιξίματος ή φωνητικής ερμηνείας»

Όταν πρωτομεφανίστηκαν με το EP τους πριν τέσσερα χρόνια οι Absinthiana είχαν εντυπωσιάσει με την πρωτότυπη και πολύπλευρη prog metal οπτική τους. Οι προσδοκίες επιβεβαιώθηκαν και με το παραπάνω με το πρώτο τους full-length album, Structural και ομολογουμένως μας ενθουσίασαν (οι κριτικές μας εδώ). Μια εκτενής κουβέντα μαζί τους ήταν το λιγότερο επιβεβλημένη και μετά το πέρας αυτής μας άφησαν με ακόμα περισσότερες προσδοκίες για το μέλλον.

Ερωτήσεις: Μελέτης Δουλγκέρογλου, Γιάννης Βούλγαρης
Μετάφραση: Αλέξανδρος Μαντάς


 

Καλησπέρα παιδιά και συγχαρητήρια για το ποιοτικό σας ντεμπούτο. Μιλήστε μας λίγο για την ιστορία σας και το πώς δημιουργήθηκαν οι Absinthiana;

Ανταποδίδουμε την καλησπέρα και σας ευχαριστούμε ειλικρινά για αυτήν την πρόσκληση τους συγκροτήματος μας στις γραμμές κειμένου του Progrocks.gr. Oι Αbsinthiana δημιουργήθηκαν τον Οκτώβριο του 2011 στα Ιωάννινα όπου και βρισκόμασταν για σπουδές με τους τρεις από εμάς να είμαστε συμφοιτητές. Οι τέσσερις μας, ήμασταν ήδη φίλοι και όλα ξεκίνησαν ενώ ο Γιώργος (κιθάρα και φωνητικά) βρισκόταν στη διαδικασία σύνθεσης διαφόρων μουσικών θεμάτων με βασικό μουσικό άξονα το progressive metal τα οποία πολύ γρήγορα μας κέντρισαν το ενδιαφέρον. Στην αρχή ήμασταν μόνο με δύο κιθάρες και τύμπανα αλλά πολύ σύντομα προτείναμε στον Χρήστο (τον πρήξαμε κανονικά δηλαδή) να συμμετέχει στη μπάντα συμπληρώνοντας τη θέση του μπάσου γνωρίζοντας για τις παιχτικές και συνθετικές του ικανότητες. Έτσι εγένετο Absinthiana!

Θα θέλαμε να μάθουμε και την εννοιολογία του ονόματος σας και πώς προέκυψε η επιλογή του.

Absinthiana λέγονται τα σκεύη και η τελετουργία που συνοδεύουν την προετοιμασία για το σερβίρισμα του αψεντιού έτσι ώστε ο πότης να αποκτήσει την πιο ολοκληρωμένη εμπειρία. Επίσης πολύ γνωστά συνδεδεμένη μορφή με το αψέντι καθίσταται και η πράσινη νεράιδα η οποία εμφανίζεται και ως παραίσθηση στον πότη και αναφορές της μπορούμε να δούμε σε πολλές εικαστικές απεικονίσεις που εμπεριέχουν το συγκεκριμένο αλκοολούχο ποτό σαν βασικό θέμα. Βεβαίως αυτό το όνομα εμείς το χρησιμοποιούμε έτσι ώστε να περιγράψουμε την συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε έχοντας το ρόλο είτε του ακροατή είτε του μουσικού. Ένας επιπρόσθετος λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε τούτο το όνομα είναι γιατί αποτελείται από μόνο μια λέξη και έτσι σκεφτήκαμε ότι θα ήταν πιο άμεσο και εύκολο να το θυμάται κάποιος.

Όσον αφορά στο μουσικό περιεχόμενο, διακρίνω επιρροές από τον ακραίο ατμοσφαιρικό ήχο. Σαν πρώτη σκέψη μου έρχονται ονόματα όπως οι Opeth και οι Moonspell. Υπάρχουν άλλα;

Ο μουσικός προσανατολισμός της μπάντας είναι το progressive metal με ότι συνεπάγεται αυτό. Τα ακούσματα των μελών μας ποικίλουν αρκετά με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα κράμα μουσικής το οποίο πιστεύουμε ότι περιλαμβάνει αρκετά στοιχεία. Επιρροές μπορούμε να αντλήσουμε από οτιδήποτε έχει να κάνει με καλή μουσική χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα και εμφανές στο τελικό αποτέλεσμα. Μάλλον οι πιο εμφανείς επιρροές που διακρίνονται στον δίσκο πέρα από τους Opeth που αγαπάμε δεόντως, πηγάζουν από συγκροτήματα όπως οι Porcupine Τree, Isis, Intronaut, Deadsoul tribe, Mastodon.

Σχετικά με τα φωνητικά, η εναλλαγή από ακραία σε καθαρά είναι από μόνη της ιδιάζουσα και απαιτητική. Εσείς όμως φαίνεται ότι εναλλάσετε και τον τρόπο που τραγουδάτε στα καθαρά. Η επιλογή αυτή συμβαδίζει με το ύφος του εκάστοτε κομματιού ή υπάρχει και κάποιο άλλο σκεπτικό;

Κάτι που πάντα μας άρεσε είναι να ακούμε έντονες διαφορές μέσα σε ένα μουσικό κομμάτι, δηλαδή εναλλαγές στην ένταση, στο ύφος, στην ταχύτητα στην επιθετικότητα ή την ηρεμία ενός κομματιού. Είναι ξεκάθαρο πως όταν κάποιος παίζει προοδευτική μουσική δεν διατηρεί μόνο ένα ύφος παιξίματος ή φωνητικής ερμηνείας στην διάρκεια ενός τραγουδιού. Έτσι λοιπόν με βάση αυτή την λογική, ο Γιώργος σκεφτόταν πάντα ότι ανάλογα με τους στίχους και την μουσική που τους συνοδεύουν πρέπει να υπάρχει και η αντίστοιχη προσέγγιση όσον αφορά την ερμηνεία τους. Όταν η μουσική είναι πολύ επιθετική ή ο στίχος λέει κάτι μηδενιστικό, καταθλιπτικό και γκροτέσκο όπως στους τελευταίους στίχους του Τrashbag, όπου ο χαρακτήρας μας έρχεται σε μία συνειδητοποίηση ότι του το να σε δημιουργήσει και να σε αναθρέψει ο γονέας είναι επιλογή του, όπως και το να σε πετάξει στα σκουπίδια είτε ως έκτρωμα είτε αφού γεννηθείς, τότε η ποικιλία συναισθημάτων που θέλεις να πετύχεις σαν μουσικός σου επιβάλλει να ερμηνευτεί εκείνο το σημείο με βρυχηθμούς και κραυγές. Εν αντιθέσει, όταν ο στίχος τοποθετεί το χαρακτήρα σε μια πιο εκτεθειμένη συναισθηματικά θέση όπως στο Mercy, όπου ο χαρακτήρας μας δείχνει ότι έχει ανάγκη την παρουσία ενός συγκεκριμένου προσώπου που δεν είναι πια μαζί του, τα φωνητικά που θεωρήθηκαν αρμόζοντα ήταν τα καθαρά. Είναι ξεκάθαρο όμως ότι και στα καθαρά φωνητικά επιλέχθηκαν και πιο θυμωμένες ερμηνείες σε σημεία. Εδώ θα ξαναπούμε για το Τrashbag, όπου ο χαρακτήρας μας είναι θυμωμένος με το θέμα της βάπτισης εις το όνομα ενός θεού που δεν γνωρίζει και δεν τον ενδιαφέρει επειδή είναι ακόμα βρέφος, όπου σε εκείνο το σημείο το κλάμα του βρέφους στην βάφτιση παίρνει λεκτική υπόσταση με επιχειρήματα και θυμό.

Το ηχητικό αποτέλεσμα είναι λίαν εντυπωσιακό, αλλά ο ήχος του μπάσου μας εντυπωσίασε αμφότερους. Με ποιο γνώμονα τονίσθηκε στην παραγωγή και ποιες οι επιρροές αναφορικά με αυτό;

Το μπάσο είναι ένα εξίσου σημαντικό όργανο μέσα σε μια μπάντα καθώς είναι ο λόγος που ορίζεται, χρωματίζεται και χαρακτηρίζεται ένα ρυθμικό σχήμα. Τις περισσότερες φορές είναι ένας αφανής ήρωας. Τα κομμάτια των Absinthiana έχουν στηθεί εξολοκλήρου στο studio μέσα από την σύμπραξη όχι απλά τεσσάρων οργάνων (τύμπανα,μπάσο,κιθάρες,φωνές) αλλά τεσσάρων προσωπικοτήτων χρησιμοποιώντας τα προαναφερθέντα μέσα έκφρασης – όργανα. Σε μία παραγωγή λοιπόν κάποια από αυτές τις φωνές – προσωπικότητες δε γίνεται να ακούγεται λιγότερο γιατί «ε δε πειράζει ακολουθεί τις κιθάρες». Δεν είναι αυτή η φιλοσοφία των Absinthiana. Τα όργανα αλληλεπιδρούν και παίρνουν τον χώρο που χρειάζονται και όταν επιτάσσεται να γίνουν πρωταγωνιστές, γίνονται. Γι’αυτό λοιπόν από τα σπάργανα της δημιουργίας του «Structural» κάναμε το καλύτερο για να οδεύσουμε προς αυτή τη κατεύθυνση και φυσικά δε θα μπορούσαμε να το πετύχουμε χωρίς την πολύτιμη βοήθεια του Achilleas C. στο Crown Audio Conspiracies studios. Όσον αφορά τις συνθετικές επιρροές, στις γραμμές του μπάσου διακρίνουμε πινελιές από Opeth, Tool μέχρι και Isis, Atheist, Meshuggah αλλά και αναφορές σε άλλα αγαπημένα μας είδη μουσικής.

Καθότι αναφερθήκαμε στην παραγωγή, είστε απόλυτα ικανοποιημένοι με το τελικό αποτέλεσμα ή θα αλλάζατε κάτι ή θα θέλατε κάτι παραπάνω;

Η παραγωγή που μας έκανε ο Αχιλλέας μας αφήνει πλήρως ικανοποιημένους. Έδειξε μεγάλες ικανότητες παραγωγής αλλά και υπομονή σε όλες μας τις απαιτήσεις και τον ευχαριστούμε γι’αυτό. Ο Αχιλλέας γνώριζε τη μουσική μας από τα πρώτα βήματα της μπάντας, μας έδωσε την δική του εικόνα για το ηχητικό χαρακτήρα του δίσκου και όλοι μαζί προσπαθήσαμε να πετύχουμε όσο τον δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα. Μετά από αμέτρητες ώρες ακροάσεων των κομματιών νομίζω το πετύχαμε.

Ποια είναι η διαδικασία σύνθεσης των κομματιών σας; Επενδύετε στη μεγάλη διάρκειά τους και την εκτενή ανάπτυξη των θεμάτων;

Ο Γιώργος συνήθως είναι αυτός που έχει τις αρχικές ιδέες, riff και συγχορδίες. Πάνω σε αυτά η υπόλοιπη μπάντα δουλεύουμε ώστε να τα αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο. Αυτό συμβαίνει μέσα στο στούντιο αυτοσχεδιάζοντας και τζαμάροντας, τηρώντας κάποιους κανόνες τζαζ αρμονίας και καλής ηχητικής αισθητικής. Αυτή η διαδικασία ακολουθήθηκε σε όλη την σύνθεση των κομματιών του δίσκου, σαφώς πάντα, με απόλυτη ελευθερία έκφρασης και πειραματισμού από όλα τα μέλη του συγκροτήματος. Ένα πράγμα το οποίο σίγουρα αγαπάμε να κάνουμε πολύ είναι να χρησιμοποιούμε ένα μουσικό θέμα σαν επικεφαλίδα του κομματιού και μέσα από αυτό να γεννάμε και να αναπτύσσουμε νέες προεκτάσεις και παραλλαγές του. Αυτός μάλλον είναι και ο λόγος που κατά πλειοψηφία τα κομμάτια μας καταλήγουν να έχουν μεγάλες διάρκειες. Γεγονός είναι πως στο progressive δεν υπάρχουν όρια και φόρμες όπου αυτό πολλές φορές οδηγεί στην ανάγκη για μεγαλύτερες διάρκειες.

Μια προσωπική ερώτηση, γιατί με εντυπωσίασε ιδιαιτέρως το ομώνυμο τραγούδι του album: ήταν από τα πρώτα που συνθέσατε ή αφού συνθέσατε το υλικό σας αποφασίσετε να το δέσετε με την προσθήκη ενός ορχηστρικού κομματιού; 

Το κομμάτι Structural γεννήθηκε μέσα στους πρώτους μήνες ύπαρξης των Absinthiana, έχοντας όμως διαφορετική δομή και τίτλο άλλα με πολλά κοινά riff και ρυθμικά σημεία. Εκείνη την περίοδο είχαμε αποφασίσει να μην το συμπεριλάβουμε στο EP που κυκλοφορήσαμε Όταν πλέον ξεκινήσαμε την σύνθεση του δίσκου επιστρέψαμε σε αυτό το κομμάτι αναδιαμορφώνοντας το, βάζοντας διάφορες πινελιές, και αρκετά καθαρά σημεία κάνοντας το ικανό να αξιωθεί με τον τίτλο του δίσκου.

Τα τελευταία αρκετά χρόνια το progressive metal ως ιδίωμα φαίνεται να έχει βαλτώσει. Αν συμφωνείτε, πού νομίζετε ότι οφείλετε αυτό και ποιες νέες μπάντες του χώρου ξεχωρίζετε;

Το progressive έχει περάσει από πολλά στάδια και έχει ακουμπήσει διάφορα ιδιώματα μουσικής κατά καιρούς. Τα τελευταία χρόνια έχει ανθίσει υπερβολικά το λεγόμενο djent το οποίο είναι και αυτό μία μετάλλαξη του progressive. Πολλά συγκροτήματα εμφανίστηκαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα και η μουσική βιομηχανία του χώρου φάνηκε να τις προωθεί κατά κόρον. Όταν λοιπόν πρωτοεμφανίστηκαν μπάντες που έπαιζαν djent, είχαμε ενθουσιαστεί με το τι έκαναν αλλά σύντομα χάσαμε το ενδιαφέρον μας γιατί, κατά τη γνώμη μας, κατέληξαν να επαναλαμβάνονται με πολύ λίγες περιπτώσεις να ξεχωρίζουν όπως οι Tesseract, Textures και φυσικά οι Animals as Leaders για τους οποίους ο όρος djent είναι πολύ φτωχός. Ταυτόχρονα, παραδοσιακές μπάντες του είδους που κλείνουν 20 και πλέον χρόνια έχουν αρχίσει να φτάνουν σε ένα τέλμα και λογικό είναι. Πάντως δεν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα.Έχουμε ακούσει παρά πολύ αξιόλογες δουλειές από Soen, Haken, The Pineapple Thief, Intronaut, τα πολύ δυνατά come back των Pain of Salvation και Fates Warning, καθώς και την εξαιρετική δισκογραφία του Steven Wilson.

Πώς μπορεί να προμηθευτεί κάποιος το υλικό σας; Διατίθεται σε ψηφιακή και φυσική μορφή;

Το Structural κυκλοφορεί σε φυσική μορφή αλλά και ηλεκτρονική μορφή. Όποιος θέλει το CD στα χέρια του μπορεί είτε να επικοινωνήσει απευθείας μαζί μας μέσω του facebook, είτε μέσω της πλατφόρμας του bigcartel να το παραγγείλει. Όσο αφορά την ηλεκτρονική έκδοση μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα μας στο bandcamp και να κατεβάσετε τα κομμάτια σε .wav format καθώς και το υλικό του booklet.

Ιδανικά με ποιον θα θέλατε να παρευρεθείτε στον ίδιο συναυλιακό χώρο; Θα πρέπει να περιμένουμε άμεσα ζωντανές εμφανίσεις των Absinthiana;

Το ιδανικό για εμάς είναι να παίζουμε με συγκροτήματα που παράγουν καλή μουσική πάνω απ’όλα αδιαφορώντας ίσως για το εάν πρόκειται για μεγάλα ονόματα. Πραγματικά, ευχαριστιόμαστε πολύ να συμμετέχουμε σε μία τέτοια συναυλία όπου το επίπεδο της μουσικής, ανεξαρτήτου είδους, είναι υψηλό και το κοινό είναι ανοιχτό στο να την αφουγκραστεί. Προς το παρόν βρισκόμαστε σε ένα στάδιο όπου λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων τα μέλη της μπάντας είναι διασκορπισμένα σε διάφορα σημεία του ορίζοντα δημιουργώντας αρκετά εμπόδια για ζωντανές εμφανίσεις, τουλάχιστον αυτή τη περίοδο.

Ποια η γνώμη σας για τη σύγχρονη progressive rock και metal σκηνή στην Ελλάδα; Ποιες μπάντες ξεχωρίζετε (εκτός των Aenaon φυσικά);

Είναι γεγονός ότι η ελληνική σκηνή έχει κάνει άλματα και αποτελεί πλέον πηγή έμπνευσης. Αν κανείς την ψάξει εις βάθος θα ανακαλύψει διαμάντια. Ενδεικτικά παραθέτουμε κάποιες από τις μπάντες που κατά τη γνώμη μας έχουν ανεβάσει κατά πολύ το επίπεδο.

Need, Tardive Dyskinesia, Poem, Universe 217, Borderline Syndrome, Gravitysays_i, Mother Turtle

Κάθε καλλιτέχνης έχει ένα ευρύ μουσικό φάσμα. Αυτή την περίοδο τι ακούτε;

Είναι σαφές ότι όσοι εμπλέκονται με το προοδευτικό μέταλ και ροκ είναι λάτρεις πολλών ειδών μουσικής, και αυτό συμβαίνει επειδή τους αρέσει να έχουν πληθώρα διαφορετικών μουσικών ερεθισμάτων. Η αλήθεια είναι ότι σε περίπτωση που αρχίσουμε να ονομάζουμε τι ακούει το κάθε ένα μέλος του συγκροτήματος θα βγάλουμε τέσσερις διαφορετικές λίστες με ονόματα συγκροτημάτων, καλλιτεχνών και μουσικών ειδών. Αυτήν την περίοδο ακούμε κάποια συγκροτήματα που έχουν κάνει ένα μεγάλο μπαμ τα τελευταία χρόνια όπως οι ΒΤΒΑΜ, οι Ιntronaut, αλλά και μια αγάπη που έχει έρθει πολύ δυνατά μέσα στις καρδιές μας τα τελευταία χρόνια ειδικά με την τελευταία τους απίστευτα καλή κυκλοφορία είναι οι Leprous. Tέλος, ποτέ δεν θα μπορούσαμε να αποχωριστούμε την jazz αισθητική των Cinematic Orchestra και τα ψυχεδελικά μονοπάτια των Ozric Tentacles.

Χωρίς σκέψη πείτε μας τους πέντε αγαπημένους σας δίσκους, ανεξάρτητα μουσικού είδους.

Κλέψαμε σε αυτή την ερώτηση και το σκεφτήκαμε πολύ καθώς είναι ίσως μία απο τις δυσκολότερες ερωτήσεις. Επιλέξαμε λοιπόν τους εξής δίσκους:                                  

            Opeth – Blackwater Park

            Tool – Lateralus

            Camel – Μirage 

            Hacride – Lazarus,

            The Cinematic Orchestra – Every Day

Η προσωπική μας εκτίμηση είναι πως η φανερή αγάπη των Opeth για τα 70s με τον τρόπο που εκφράζεται πλέον έχει χάσει το ρηξικέλευθο μουσικό περιεχόμενο της. Ποια είναι η γνώμη σας;

Σίγουρα οι Opeth είναι μια από τις αγαπημένες μας μπάντες και είναι ξεκάθαρο στην μουσική που παίζουμε, όμως οι απόψεις εντός του συγκροτήματος σε αυτό ζήτημα που τίθεται, διίστανται. Η πιο αντικειμενική ίσως προσέγγιση σε αυτό το ζήτημα όμως είναι η εξής, ο κάθε καλλιτέχνης είναι καλλιτέχνης γιατί αυτό που κάνει εκφράζει εκείνον και θέλει, έχει ανάγκη να πει κάτι μέσα από το έργο του. Το αποτέλεσμα αυτής της έκφρασης δεν είναι αναγκαίο ότι θα ακουμπήσει ένα ευρύ κοινό. Έτσι λοιπόν η κίνηση κάθε καλλιτέχνη να αλλάξει ύφος και τεχνικές προσέγγισης στην δημιουργική του διαδικασία είναι δική του υπόθεση και θα πρέπει να γίνεται σεβαστή είτε μας αρέσει το αποτέλεσμα είτε όχι. Καλό ίσως θα ήταν να αναλογιστούμε εάν σαν κοινό προτιμούμε να βλέπουμε τους καλλιτέχνες να μεταλλάσσονται και έτσι να παράγουν κάθε φορά κάτι διαφορετικό ή αν τους θέλουμε στατικούς με κίνδυνο να παράγουν απομιμήσεις των προηγούμενων έργων τους.

Δεδομένου πως συστηθήκατε πολύ δυναμικά στην εγχώρια σκηνή, πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε λίγα χρόνια και ποιες είναι οι επιδιώξεις των Absinthiana.

Το Structural συνθετικά είναι αποτέλεσμα αρκετού χρόνου που αφιερώσαμε όλοι μαζί όντας φοιτητές. Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε στο άμεσο μέλλον είναι να ξεπεράσουμε ότι εμπόδια υπάρχουν και να καταφέρουμε να έχουμε μία κοινή βάση οι τέσσερίς μας ώστε να μπορούμε να βγούμε για live και πάνω απ’όλα να συνθέσουμε καινούρια μουσική. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, οι τωρινές συνθήκες έχουν φέρει τη μισή μπάντα γεωγραφικά μακριά από την άλλη μισή. Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει πολύ έμπνευση για καινούριο υλικό και αναζητούμε τις κατάλληλη στιγμή ώστε να την διοχετεύσουμε.

Ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο σας και ευχόμαστε κάθε επιτυχία γιατί είναι πολύ αξιόλογο το αποτέλεσμα. Ελπίζουμε να σας απολαύσουμε ζωντανά σύντομα!

Εμείς ευχαριστούμε πραγματικά για την προσοχή που μας δείξατε και για αυτήν την ευκαιρία να μιλήσουμε για την δουλειά μας μέσω της συνέντευξης.