20 τραγούδια του 2016 που πρέπει να ακούσεις

Μετάφραση: Νίκη Νικολακάκη, Αλέξανδρος Μαντάς

Το 2016 ακούσαμε πολλούς δίσκους, κάποιους τους ξεχωρίσαμε ως σύνολο και έτσι προέκυψε το ετήσιο chart μας για τη χρονιά (κλικ). Ανεξάρτητα όμως του συνόλου υπήρξαν κάποια τραγούδια που ακούσαμε περισσότερο από εξαιρετικά ή κατά τα άλλα μέτρια albums. Αυτά τα κομμάτια που έπαιξαν στο repeat είναι το δικό μας soundtrack του 2016. Εδώ παρουσιάζουμε 20 εξ αυτών, ενδεικτικά και συνάμα φαινομενικά τυχαία.

2016-songs


 

Farmhouse Odyssey - Rise of the WaterfowlFarmhouse Odyssey – Space Revealed

[Album: Rise of the Waterfowl]

Το Space Revealed προσφέρεται για πολλούς μουσικούς συνειρμούς. Με πήγε πάρα πολλά χρόνια πίσω, όταν ανακάλυπτα τους Hatfield & the North και τους Gilgamesh. To φλεγματικό, ενδοσκοπικό ύφος της Βρετανικής σχολής συνδυασμένο με την fusion ενέργεια και τις jazz / pop αρμονίες σε σωστές δόσεις και με συναίσθημα απαράμιλλης έμπνευσης ως εμπειρία. Η κλιμακωτή ανάπτυξη, η κορύφωση με το απογειωτικό κιθαριστικό solo, όλη αυτή η αλάνθαστη διαδοχή διαθέσεων και ιδεών με ανάγκασε σε πολλαπλές, συχνές ακροάσεις. Στέκεται το ίδιο καλά είτε μόνο του, είτε ως μέρος της υπέροχης ολότητας του Rise of the Waterfowl.

Γιάννης Ζαβραδινός

savages

Savages – Slowing Down The World

[Album: Adore Life]

Κορίτσαροι. Με μία drummer που στέκει σε υψηλότατο επίπεδο ανεξαρτήτως φύλου. «Κόρες» του mainstream. Ε και; Ένας δίσκος δυναμίτης και ένα αργόσυρτο τραγούδι όπως αυτό, που μου φέρνει στο μυαλό το ντεμπούτο των A Perfect Circle. Νοσταλγικό, αργόσυρτο, με παιχνιδιάρικο ρυθμό μέσα στο ολόδικο σκοτάδι του όμως. Bonus μία mini black metal 1994 κραυγή κάπου ανάμεσα. Repeat!

Πέτρος Παπαδογιάννης

motorpsychoMotorpsycho – Big Black Dog

[Album: Here Be Monsters]

Η αναζήτηση ελπίδας σε ένα παγωμένο περιβάλλον που ενεδρεύει κινδύνους για το μοναχικό πνεύμα συνιστά το στιχουργικό υπόβαθρο του 17λεπτου κομματιού. Oι μεταπτώσεις αυτής της αναζήτησης αποτυπώνονται στο μουσικό σκέλος. Τα τρία λεπτά ηρεμίας ακολουθούνται από ένα doomy riff πάνω στο οποίο χτίζεται το κομμάτι, ενώ το mellotron κάνει την εμφάνιση του και προοδευτικά εδραιώνει τη παρουσία του πριν επέλθει για λίγο ηρεμία για να ξεκινήσει εκ νέου το σκληρό μέρος που αφήνει στο τέλος τη γαλήνη να επικρατήσει, έστω και φαινομενικά, γιατί το ταξίδι και οι δυσκολίες του προμηνύονται ατέρμονες…

Χρήστος Μήνος


ukandanzuKanDanZ – Sèwotch Men Yelalu

[Album: Awo]

Ένα μοναδικό κομμάτι, τυλιγμένο με την αξιοθαύμαστη φωνή του Guebreyes, όπου επιτυχώς  η jazz και η παραδοσιακή Αιθιοπική μουσική αναμειγνύονται.  Ο συνδυασμός του γαλλικού avant-prog γκρουπ με μια χαρισματική φωνή, παραδίδει ένα δυναμικό κομμάτι που αποτελείται από ένα οργιάζον σαξόφωνο, ελκυστικό drumming και πολυάσχολη ενορχήστρωση με έντονες αυτοσχέδιες δομές.  Ένα έμπειρο jazz ή avant-prog folk κοινό θα το εκτιμήσει σίγουρα!

Ντίνα Δέδε

mondo-dragMondo Drag – Rising Omen

[Album: The Occultation of Light]

Το Rising Omen θα μπορούσε από μόνο του να κατατάξει τους Mondo Drag στο πάνθεον της νέο-ψυχεδελικής γενιάς συγκροτημάτων με την υπνωτική του διακύμανση. Eυτυχώς είναι αρκετά πιο ιδιαίτερη περίπτωση. Τα πλήκτρα χτίζουν και ξαναχτίζουν για περίπου δυόμιση λεπτά, ενώ η φωνή του John Gamino εισέρχεται για να προλογίσει ένα από τα πιο όμορφα solos που έχουν παιχτεί τώρα τελευταία. Έχει και μονολιθικό riff: θα αρέσει και στους στονεράδες, λογικά.

Αλέξανδρος Τοπιντζής

heron-oblivionHeron Oblivion – Your Hollows

[Album: Heron Oblivion]

Θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε από τα επτά εξαιρετικά κομμάτια του αψεγάδιαστου ντεμπούτου των Heron Oblivion. Απλώς εδώ αναδεικνύονται ιδανικά και τα δύο κύρια στοιχεία της μπάντας: η καταπληκτική φωνή της Meg Baird, που ως άλλη Celia Humphris ανεβαίνει σε δυσθεώρητα ύψη και μας οδηγεί στο heavy psych των υπολοίπων, που έρπεται παραμορφωμένο πάνω στο μινιμαλιστικό drumming της. Ένα κομμάτι – εγχειρίδιο άψογου βρετανοπρεπούς folk psych χωρίς συμβιβασμούς, από το Οakland της California.

Δημήτρης Καλτσάς     

POEM - Skein SyndromePOEM – Weakness

[Album: Skein Syndrome]

Να το ακούσεις. Γιατί γράφτηκε με συναίσθηση, γιατί προκαλεί δέος, γιατί θα ταυτιστείς. Να το ακούσεις, όχι μόνο γιατί πρόκειται για μια ερμηνεία που σε καθηλώνει, αλλά και γιατί καταφέρνει να σε βάλει μες την ιστορία του. Να παραδοθείς,  να αφήσεις την ψυχή σου να βουτήξει βαθιά στο ποτάμι κι ας μην ξέρεις που θα καταλήξεις. Το σίγουρο είναι ότι μέσα από αυτό το άκουσμα, σε αντίθεση με τον τίτλο του, θα συνειδητοποιήσεις τη δύναμή σου.

Λίλα Γκατζιούρα 

causa-suiCausa Sui – Dust Meridian

[Album: Return To Sky]

Οι Causa Sui μας παρουσιάζουν τον βαρύ ψυχεδελικό ήχο του αύριο, σήμερα! Κάθε φορά που το ακούς αισθάνεσαι ένα δεκάλεπτο ασταμάτητο σφυροκόπημα του νου σε αιθέρια ψυχεδελικά τοπία. Η μπάντα δείχνει να έχει επιλέξει να κινηθεί σε πιο heavy psych καταστάσεις και αυτή είναι η συνταγή για τη δημιουργία του σύγχρονου σκληρού ήχου. Για τη χρονιά που μας άφησε το Dust Meridian είναι η απόλυτη psychedelic εμπειρία την οποία και ζήσαμε και στην εμφάνισή των Causa Sui στα μέρη μας.

Κώστας Ρόκας

terrace-martinTerrace Martin feat. Kamasi Washington & Rose Gold – Think Of You

[Album: Velvet Portraits]

Το 2016 ο Terrace Martin έφτιαξε ένα all-star άλμπουμ μέσα στο οποίο παρελάζει η αφρόκρεμα της «ακαδημαϊκής» μαύρης μουσικής του σήμερα, το Velvet Portraits. Η συμμετοχή του εκπληκτικού Kamasi Washington κάνει το Think Of You να ξεχωρίζει. Ένα φαινομενικά τυπικό δείγμα καλοπαιγμένης chill out jazz μουσικής, το οποίο όμως κορυφώνεται με το solo του Washington στο σαξόφωνο για να επέλθει προοδευτικά το άδειασμα και η αποδόμηση του κομματιού. Το smooth σκάσιμο στην εισαγωγή όλα τα λεφτά.

Ηλίας Γουμάγιας

woodsWoods – Can’t See At All

[Album: City Sun Eater in the River of Light]

Το ένατο album των Αμερικανών psychedelic / indie folk rockers Woods, προσέφερε πληθώρα εύληπτων και εθιστικών τραγουδιών. Ένα εξ αυτών, το Can’t See At All, το δεύτερο single του περσινού πλέον, εξαιρετικού δίσκου τους, αποτελεί ένα πεντάλεπτο ψυχεδελικό funk άσμα με ευδιάκριτες reggae / African jazz δονήσεις ικανό να παρασύρει με τον εύθυμο, χορευτικό ρυθμό του τον οιονδήποτε μουσικόφιλο. Τραγούδι που ενδείκνυται για την ανάδειξη των κεκρυμμένων διεγερτικών και ευφορικών συναισθημάτων.

Θωμάς Σαρακίντσης

sturgill-simpsonSturgill Simpson – Brace For Impact (Live a Little)

[Album: A Sailor’s Guide to Earth]

Ανεκπλήρωτες προσδοκίες, χαμένες ζωές και χρόνος που κυλάει αδυσώπητα μέχρι το αναπόφευκτο τέλος, μια μοίρα μας δένει όλους μας, ανεξαρτήτως προέλευσης, ηλικίας και πεποιθήσεων σε μια τραγική ενότητα, μια μοίρα που ο καθένας μας προσπαθεί να την ξορκίσει με διαφορετικό τρόπο αλλά η κατάληξη είναι κοινή για όλους, σε ένα από τα μεγαλύτερα outlaw country τραγούδια του 21ου αιώνα, σε έναν από τους πιο δυναμικούς και ανανεωτικούς δίσκους στο είδος εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Δημήτρης Αναστασιάδης

king-gizzard-the-lizard-wizardKing Gizzard & The Lizard Wizard – People-Vultures

[Album: Nonagon Infinity]

Σε μια εποχή όπου η επιστροφή σε πιο vintage ήχους και εποχές -επιστροφή που συνεπικουρείται από τα ανάλογα media και εν τέλει υπηρετεί μάλλον σκοπούς που ουδεμία σχέση έχουν με το πνεύμα μιας παρελθούσας εποχής- η εμφάνιση των King Gizzard & The Lizard Wizard με το κομμάτι – δυναμίτη People Vultures είναι μια γενναία εξαίρεση στον κανόνα. Psych σε απευθείας σύνδεση με τους μύθους του είδους, ευρηματικότητα με ισόποσες δόσεις «σουρεαλιστικής» προέλευσης, το People Vultures δικαίως διεκδικεί τον τίτλο του καλύτερου κομματιού της χρονιάς που μας άφησε. Απαραίτητο για τους λάτρεις των 60s.

Δημήτρης Καστρίτης

radioheadRadioheadIdentikit

[Album: A Moon Shaped Pool]

To Identikit λειτουργεί σαν ακρογωνιαίος λίθος για το A Moon Shaped Pool, όπως κάποτε έπραττε το Idioteque για το Kid A. Στη διάρκειά του συνυπάρχουν ονειροπόληση και παραλήρημα, καθώς funk, rock και electronica στοιχεία σμίγουν εκστατικά. Ο λόγος για μια ευέλικτη σύνθεση που εκκινεί σε ήρεμο φόντο για να κορυφωθεί τελικά σε ένα ηχητικό σκηνικό με κοσμική (cosmic) αύρα.

Παναγιώτης Σταθόπουλος

not-blood-paint-believing-is-believingNot Blood Paint – The French Song

[Album: Believing Is Believing]

Γυρίζουμε το χρόνο (πιθανώς) μισό αιώνα πίσω και ακούμε μια ληστεία που λαμβάνει χώρα στη γενέτειρα του Ναπολέοντα. Απολαμβάνουμε τη θεατρικότητα, τον ερωτισμό και ταυτιζόμαστε με την εξαπάτηση του πρωταγωνιστή. Όσο καλοστημένα εξαπατήθηκε ο ίδιος, άλλο τόσο καλοστημένο είναι το Τhe French Song των Not Blood Paint, συνοδευόμενο από το χιούμορ των Αμερικανών που διέπει όλο το δίσκο τους (Believing Is Believing). Η αφήγηση δεν είναι ένα noir έργο που θα παρακολουθούσαμε στον κιν/φο, αλλά ένα έργο τέχνης σε μία από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες του 2016. Απλά αψεγάδιαστο!

Μελέτης Δουλγκέρογλου

michael-kiwanukaMichael Kiwanuka – Cold Little Heart

[Album: Love & Hate]

Ο Michael Kiwanuka δηλώνει Black man in a white world, κάτι που γίνεται σαφές από το εναρκτήριο κομμάτι του τελευταίου του δίσκου. Το Cold Little Heart αρχίζει αργά ως μια soul εκδοχή των Pink Floyd, με την ενορχηστρωτική επιλογή των εγχόρδων και τις gospel πινελιές να μαγεύουν τον ακροατή. Το ανέβασμα του tempo μετά τη μέση του κομματιού, συνοδευόμενο από την ζεστή φωνή του Kiwanuka (ήδη έχουν αρχίσει οι συγκρίσεις με μύθους όπως ο Otis Reading και ο Issac Hayes), μπλέκει την soul και RnB παράδοση με την αγγλική μελαγχολία, ενώ η επιστροφή στο αρχικό θέμα λίγο πριν το κλείσιμο εντείνει τους Floyd συνειρμούς. Κερδισμένοι από αυτό το δεκάλεπτο αριστούργημα βγαίνουν όλοι όσοι ακούνε μουσική εξίσου με το μυαλό και την καρδιά.

Κώστας Μπάρμπας

thank-you-scientist-stranger-heads-prevailThank you Scientist – Caverns

[Album: Stranger Heads Prevail]

To Caverns είναι το κομμάτι που περιέχει όλα τα στοιχεία που μπορούν να περιγράψουν τη μουσική των Thank You Scientist, αλλά ταυτόχρονα και όλα τα στοιχεία που μπορούν να σε κάνουν να βάλεις ένα κομμάτι στο repeat. Δυνατό και mathy αρχικό riff, πολλά επίπεδα ήχων με synths, τύμπανα, βιμπράφωνα, τρομπέτες, βιολιά και ένα ρεφραίν το οποίο έχει κάθε δυνατότητα να γίνει το επόμενο σου earworm.

Λευτέρης Σταθάρας

ryley-walkerRyley Walker – Sullen Mind

[Album: Golden Sings That Have Been Sung]

Το πνεύμα της ψυχεδελικής folk των late 60s αναβιώνει μοναδικά και αυθεντικά μέσα από καταπληκτικά κομμάτια σαν το Sullen Mind. Τα έργα πρωτίστως του Tim Buckley αλλά και του Nick Drake αποτελούν πηγή έμπνευσης για τον συγκινητικό Αμερικανό, ωστόσο μερικά ψήγματα από την πειραματική folk περίοδο των Popol Vuh είναι αυτά που απογειώνουν την σύνθεση σε δυσθεώρητα ύψη. Πόσο μας έχει λείψει αυτό το ζεστό singer / songwriter ύφος…

Πάρης Γραβουνιώτης

eternal-championEternal Champion – I Am The Hammer

[Album: The Armor of Ire]

To παλιό γίνεται ξανά καινούργιο. Σε αντίθεση με σχεδόν οτιδήποτε νέο στο heavy metal (που ακούγεται βαρετό και ανέμπνευστο) αυτοί οι τύποι από το Texas είναι εκπληκτικοί. Το εναρκτήριο κομμάτι I Am The Hammer από το φοβερό τους ντεμπούτο σε πηγαίνει σε ένα νοσταλγικό ταξίδι πίσω στο χρόνο στις ένδοξες ημέρες αυτού του ήχου. Σκληρά και μελωδικά riffs, το sing along ρεφραίν, τα άψογα φωνητικά και όλη η ατμόσφαιρα σε χτυπούν στο πρόσωπο και καρφώνονται στο κεφάλι σου για μέρες. Μην το χάσεις αν είσαι οπαδός του πραγματικού Heavy Metal!

Goran Petrić

the-answerThe Answer – Beautiful World

[Album: Solas]

Το Beautiful World των The Answer ίσως είναι το κομμάτι που άκουσα περισσότερες φορές το 2016. Μα, θα μου πεις, ο δίσκος βγήκε τον Οκτώβριο. Ακριβώς! Με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή το ανατολίτικο intro του με την υπέροχη φωνή, το heavy riff του που το πλαισιώνει ένα από τα ωραιότερα lead που έχω ακούσει εδώ και καιρό, τα απλά και πορωτικά ντραμς, αλλά πάνω από όλα το αίσθημα αισιοδοξίας που μου άφηνε όταν τελείωνε. Το προτείνω σε όποιον ψάχνει ένα κομμάτι, να του δίνει κίνητρο όταν ξεκινά τη μέρα του.

Γιάννης Βούλγαρης

pumarosaPumarosa – Cecile

[EP: Pumarosa]

Είναι post punk; Είναι shoegaze; Ή μήπως θα ήταν καλύτερο απλά να το χαρακτηρίσουμε ως χορευτικό indie rock; Το τραγούδι Cecile των Λονδρέζων Pumarosa αψηφά τις συνηθισμένες στιλιστικές μας οριοθετήσεις, συνδυάζοντας τις σκοτεινότερες στιγμές των Cure, τον ξεσηκωτικό ρυθμό των LCD Soundsystem και ένα στοιχείο αγριεμένης free jazz. Τα φωνητικά της Isabel Munoz-Newsome, αν και επηρεασμένα ισάξια από την Siouxsie Sioux και την Kate Bush, έχουν έντονη προσωπική σφραγίδα, μεταφέροντας ένταση, πάθος αλλά και ένα τελετουργικό κλίμα.

Αδράξτε της ευκαιρίας να ανακαλύψετε τους Pumarosa, μία από τις πιο ελπιδοφόρες και φρέσκιες μπάντες της indie / alternative rock σκηνής.

Νίκος Φιλλιπαίος

 

By using the ProgRocks.gr website you agree to our use of cookies. ☒Accept